Uzasadnienie
Skargą z dnia 5 stycznia 2006 roku H. C. zakwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2005 roku, znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. wydaną z upoważnienia Wójta z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nr [...] odmawiającą skarżącej przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka za okres od 1 września 2004 roku do 31 sierpnia 2005 roku.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 grudnia 2005 roku zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 39, 43 oraz 46 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2000r., Nr 98, poz. 1071). Została ona w niej prawidłowo pouczona o sposobie oraz terminie zaskarżenia.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi upływał zatem skarżącej z końcem dnia 4 stycznia 2006 roku. Nadanie skargi przez skarżącą w Urzędzie Pocztowym, w dniu 5 stycznia 2006 roku było więc spóźnione. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a.. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z powyżej wskazanych przyczyn, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.