Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 166/12
Wnioskiem złożonym w dniu 17.07.2012 r., skarżąca W. G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek o prawo pomocy złożono w sprawie o sygn. II SA/Rz 166/12 dotyczącej skargi W. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Na mocy zaskarżonej decyzji Organ odmówił przyznania stronie świadczenia pieniężnego z powodu deportacji do pracy przymusowej w czasie wojny.
Sprawa o podanej sygnaturze nie została zakończona przed WSA. Strona skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się istniejącym na gruncie przepisów p.p.s.a. przymusem adwokacko – radcowskim.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego, zasługuje na uwzględnienie.
Granice procesowego żądania skarżącej dotyczą zwolnienia od całości kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec tego Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. nr 270; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Kosztami postępowania sądowego są koszty sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi.
Obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego zdecydowanie przekracza ustalone w toku postępowania możliwości finansowe strony. Na te koszty składa się wpis sądowy w kwocie 100 zł oraz ewentualne wynagrodzenie adwokackie. Wysokość tego wynagrodzenia będzie niewątpliwie przewyższać kwotę wpisu stałego. Jak wynika z treści podania, Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku; liczy 84 lata. Przebywa obecnie w szpitalu, gdzie czeka na operacje. Skarżąca utrzymuje się wyłącznie z emerytury w kwocie 886,92 zł. W tych okolicznościach poniesienie jakiekolwiek kosztu postępowania sądowego znacząco negatywnie wpłynęłoby na poziom koniecznego utrzymania skarżącej. Ustanowienie pełnomocnika staje się konieczne wobec stanu zdrowia W. G. i wynikającej z tego stanu zdolności do skutecznego reprezentowania interesów przed sądem administracyjnym. Koszty utrzymania wnioskującej o prawo pomocy, na które składają się przed wszystkim wysokie wydatki na leczenie, zdecydowanie przewyższają uzyskiwane dochody.
W świetle tych okoliczności należy przyznać rację stronie, że wypełnia warunki przyznania prawa pomocy określone w treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Osobę adwokata wyznaczy dla skarżącej organ samorządu adwokackiego (art. art. 253 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, że wnioskująca nie będzie zobowiązana do pokrycia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.