Uzasadnienie
V.S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 31 października 2022 r. nr SKO.409.RÓ.2325.277.2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego.
Wraz z odpowiedzią na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu nadesłało odpis decyzji z dnia 13 grudnia 2022 r. nr SKO.409.RÓ.3323.1047.2022, w której organ w ramach autokontroli: uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 31 października 2022 r. nr SKO.409.RÓ.2325.277.2022 (pkt I decyzji); na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) uchylił decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 12 października 2022 r. nr OPS.4251.184.1.2022 o odmowie wypłaty V.S. dodatku węglowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (pkt II decyzji).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienionych w pkt 1 i 2.
Sąd wyjaśnia, że do takich podstaw umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.
W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu po wniesieniu skargi przez skarżącą, w ramach autokontroli uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 31 października 2022 r. nr SKO.409.RÓ.2325.277.2022.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem ustalono zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).