Uzasadnienie
I. P. i Ł. B. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] o nakazie rozbiórki ogrodzenia stałego wykonanego na działce nr ewid. 1372, położonej w I. W dniu 10 czerwca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący uprawniony jest do cofnięcia złożonej skargi. Oświadczenie takie jest dla sądu wiążące, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas sąd obowiązany jest do uznania go za niedopuszczalne
Mając na uwadze, że I. P. i Ł. B. złożyli oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi oraz jednoczesny brak stwierdzenia przez Sąd okoliczności wyłączających skuteczność tego oświadczenia, postępowanie zainicjowane tą skargą należało umorzyć. O powyższym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.
Zwrot skarżącym uiszczonego wpisu od skargi nastąpił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.