Uzasadnienie
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2016 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry Skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że egzekucja kwoty 12.000 zł, przed rozpoznaniem skargi przez Sąd spowoduje, że Skarżący nie będzie miał środków nie tylko na utrzymanie własne, ale również najbliższej rodziny, straci płynność finansową, popadnie w długi, a jego firma upadnie na długo przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym nawet uchylenie w przyszłości zaskarżonej decyzji nie naprawi sytuacji Skarżącego i jego dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części.
Przesłankami udzielenia tej ochrony jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej skody lub trudnych do odwrócenia skutków powstałych na wypadek wykonania decyzji. Wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, CBOSA). Chodzi przy tym o wykazanie istnienia konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadny.
W niniejszej sprawie Skarżący nie wywiązał się z powyższego obowiązku. Wymogów tych nie spełnia groźba utraty środków na utrzymanie siebie i najbliższej rodziny, utraty płynności finansowej, zadłużenia i końcowo ogłoszenia upadłości. Powołanie się wyłącznie na powyższe okoliczności bez wskazania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających sytuację finansową, majątkową i rodzinną wnioskodawcy stanowi gołosłowne twierdzenie i pozbawia Sąd możliwości jego oceny.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał wniosek za nieuzasadniony i odmówił wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.