Uzasadnienie
A Sp. z o.o. z/s w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...].
Pismem z dnia 16 lutego 2017 r. tut. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej aktualne na dzień udzielenia pełnomocnictwa (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."), wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności.
Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Ponadto zgodnie z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga.
Z uwagi na braki fiskalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 21 lutego 2017 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
Pomimo upływu, z dniem 28 lutego 2017 r., zakreślonego terminu strona skarżąca nie nadesłała dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa (KRS), wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa - Prezes Zarządu M. W. - była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności.
Nadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi. W okolicznościach sprawy strona skarżąca, w wyznaczonym terminie, nie uiściła wpisu sądowego.
Uznać zatem należy, że nienadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z KRS aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa) oraz nieuiszczenie wpisu od skargi powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.