Uzasadnienie
W dniu 13 listopada 2015 r. A. sp. z o.o. z/s [...] skierowała za pośrednictwem operatora pocztowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisane w sentencji postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii (dalej: "WLW"). Postanowieniem tym organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii [...] (dalej: "PLW") z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], uznające za nieuzasadnione wniesione przez skarżącego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji.
Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. PLW [...] wymierzył Spółce karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r., skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] skarżąca zgłosiła zarzuty do prowadzonej przez ten organ egzekucji. Naczelnik przesłał wniesione zarzuty PWL, który opisanym wyżej postanowieniem uznał je za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną po tej dacie, dlatego też – w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", stosuje się w brzmieniu znowelizowanym.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 Ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa).
Zgodnie treścią z art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa w brzmieniu obecnie obowiązującym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (podkreślenie Sądu).
W niniejszej sprawie, karę pieniężną nałożono na Spółkę wskazaną na wstępie decyzją wydaną w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1577). Zgodnie z art. 29 tej ustawy, egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że organem egzekucyjnym należności pieniężnych jest naczelnik urzędu skarbowego (art. 19 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619), a zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji są postanowieniami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym (art. 34 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Skoro zatem skarga została wniesiona po 15 sierpnia 2015 r., a jako jej przedmiot wskazano postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, skarga jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa. Bez wpływu na dopuszczalność skargi pozostaje błędne pouczenie zawarte w kwestionowanym postanowieniu o możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, gdyż katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika z przepisów ustawy, a nie pouczeń zawartych w tych aktach.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.