Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1193/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę G. B. (skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wyrok ten zapadł na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374, 567, 568, 695, 875).
W dniu 12 stycznia 2021 r. skarżąca nadała w placówce operatora pocztowego wniosek o wydanie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, który został jej doręczony w dniu 9 lutego 2021 r.
Wyrok uprawomocnił się w dniu 1 kwietnia 2021 r.
W dniu 4 listopada 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1193/20.
Skarżąca zarzuciła w skardze, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, gdyż sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym bez udziału skarżącej jak i ustanowionego dla niej fachowego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w Dziale VII p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Jak stanowi art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Sąd stwierdza, że skarżąca w skardze wskazała podstawę wznowienia z art. 271 pkt 2 (pozbawienie możności działania).
Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W pierwszej fazie postępowania wznowieniowego, Sąd zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Sąd stwierdza, że termin do wniesienia skargi o wznowienie rozpoczął bieg od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu orzeczenia (wyroku z dnia 16 grudnia 2020 r.), co miało miejsce najpóźniej w dniu 12 stycznia 2021 r., albowiem w tym dniu nadała w placówce operatora pocztowego wniosek o doręczenie jej wyroku z uzasadnieniem.
Ponieważ jednak bieg terminu do wniesienia skargi nie mógł rozpocząć się przed uprawomocnieniem się wyroku z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1193/20, co nastąpiło w dniu 1 kwietnia 2021 r., należy uznać, że od tej daty rozpoczął się dla skarżącej bieg 3-miesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Skarżąca powinna była zatem wnieść skargę o wznowienie najpóźniej w dniu 1 lipca 2021 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę o wznowienie w dniu 3 listopada 2021 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej).
Wobec powyższego, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd był zobowiązany na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 w zw. z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. odrzucić skargę o wznowienie.