Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r., sygn. II SA/Rz 1750/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. P. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody z dnia [...] września 2016 r., nr [...] wydaną w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Powodem odrzucenia skargi był fakt wniesienia jej po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej P.p.s.a.).
W dniu 17 stycznia 2017 r. został przesłany skarżącemu odpis ww. orzeczenia. Przesyłka ta została odebrana w dniu 1 lutego 2017 r. (k. 33).
Następnie w dniu 6 lutego 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) W. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie złożył przy tym przedmiotowej skargi.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że obecnie przed sądem administracyjnym toczą się dwa postępowania z jego wniosku i omyłkowo pomylił termin do odpowiedzi na pismo. Wskazał, że jest młodą osobą, nie do końca znającą prawo. Przywrócenie terminu do złożenia skargi i jej rozpatrzenie pozwoli mu uniknąć wielu problemów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).
Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd uznał, że skarżący składając go w dniu 6 lutego 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. (liczonego od dnia 1 lutego 2017 r., tj. od dnia kiedy z odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się o uchybieniu terminu). Natomiast nie spełnił warunku dokonania czynności, której termin został uchybiony (nie złożył skargi) oraz nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
W nauce prawa jak i orzecznictwie przyjmuje się, że usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia – ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str. 333). Konieczną a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Tut.
Sąd zauważa, że prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności. Przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu – (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08).
Reasumując, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy i wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała cały czas. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć.
Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, nie stanowi przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu, fakt "pomylenia terminów" z uwagi na toczące się dwa postępowania z wniosku skarżącego. Takiej przesłanki nie stanowi także "młody wiek" i "brak znajomości prawa".
W ocenie Sądu niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zaskarżona decyzja została wydana na skutek złożonego przez skarżącego odwołania. W decyzji tej W. P. został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie złożenia skargi do WSA w Rzeszowie. Okoliczności sprawy oraz argumentacja wnioskodawcy w żaden sposób nie wskazują na niemożność dokonania przez niego czynności technicznej jaką jest nadanie skargi w urzędzie pocztowym, z zachowaniem ustawowego terminu. Zaistniała zwłoka w złożeniu skargi stanowi jednoznacznie o braku należytej staranności ze strony samego skarżącego.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.