Uzasadnienie
Zarządzeniem z 23.02.2012 r. wezwano W.U., powołującego się w skardze na pełnomocnictwo udzielone przez syna S.U., do złożenia dokumentu pełnomocnictwa, pod rygorem przyjęcia, że nie jest umocowany do działania w takim charakterze. Wezwanie to doręczono w dniu 28.02.2012 r. osobiście adresatowi i nie zostało wykonane. Wobec tego w wykonaniu zarządzenia z 23.02.2012 r. wezwano skarżącego S.U. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez określenie numeru i daty zaskarżonego aktu administracyjnego oraz nadesłania odpowiedniej liczby jej odpisów, a zarządzeniem z 13.03.2012 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wezwania zawierały pouczenie o obowiązku ich wykonania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pisma sądowe doręczono dorosłemu domownikowi – Ł.U., matce strony skarżącej (k.21) w dniu 15.03.2012 r. Wskazane obowiązki nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. Poz. 270 z 2012 r., dalej "P.p.s.a.") stanowi, że strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W takim przypadku pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Należycie umocowany pełnomocnik jest uprawniony m.in. do podpisywania pism procesowych w imieniu mocodawcy, jednak do pisma tego również należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli nie zostało ono złożone do akt sądowoadministracyjnych wcześniej (por. art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a.). Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., a jego nieuzupełnienie wyłącza rzekomego pełnomocnika od udziału w sprawie w tym charakterze, a dalsze czynności obowiązana jest podjąć strona osobiście.
Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi powołanej ustawy, w tym zawierać wszystkie elementy konstrukcyjne wymienione w art. 57 § 1 pkt 1 – 3 P.p.s.a., oraz odpowiednią liczbę odpisów dla pozostałych stron (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Jako pismo wszczynające postępowanie skarga powinna zostać również należycie opłacona, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności. Stwierdzenie takich braków zobowiązuje przewodniczącego wydziału do skierowania do strony wezwania do ich uzupełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo skutecznego doręczenia wezwań i udzielenia prawidłowego pouczenia braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione. Wobec tego W.U. nie jest uprawniony do działania w imieniu S.U. jako jego pełnomocnik. Zarazem skardze tego ostatniego nie można nadać prawidłowego biegu, ponieważ w przepisanym terminie nie wskazano numeru zaskarżonego aktu i jego daty, a także nie nadesłano odpowiedniej liczby jej odpisów oraz nie uiszczono wpisu sądowego. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.