Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 19/10
Skarżący R. F. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu adwokata. Żądanie strony zostało wyrażone w dwóch odrębnie złożonych wnioskach PPF. Złożone wnioski dotyczą sprawy o sygn. II SA/Rz 19/11. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze została zakończona przed WSA na mocy wyroku z 22 lutego 2011 r. sygn. II SA/Rz 19/11 o oddaleniu skargi R. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczącą choroby zawodowej.
W oparciu o treść wniosku PPF oraz złożone w toku postępowania oświadczenia ustalono następujący stan faktyczny: R. F. zamieszkuje wraz z żoną w domu syna. Dom został oddany synowi na prawach umowy dożywocia. Wnioskodawca posiada nieruchomość rolną o pow. 2h. Strona choruje. Stan zdrowia R. F. wymaga ponoszenia znacznych kosztów leczenia. W podobnym stanie znajduje się Jego żona. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że małżonka niedawno wyszła ze szpitala. Rodzina utrzymuje się dzięki dochodom z emerytury w łącznej wysokości 1434 zł.
Stwierdzono co, następuje:
Wniosek R. F. zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że wniosek wyżej wymienionego o zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem bezprzedmiotowym, wobec zniesienia tych kosztów na mocy przepisów ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Skarżący w sprawach dotyczących chorób zawodowych zostali zwolnieni od wszelkich kosztów sądowych poprzez treść art. 239 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a.
Ponieważ strona nie jest zobowiązana do uiszczenia wpisów od skargi kasacyjnej oraz innych kosztów sądowych, to powinna wykazać zaistnienie przesłanek tej procesowej instytucji w zakresie częściowych. Według treści art. 245 § 1 pkt 2 P.p.s.a. na prawo pomocy w zakresie częściowym może liczyć wnioskodawcy, który wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Według rozpoznającego wniosek, Strona skarżąca wykazała w wymaganym stopniu przesłanki przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie tej instytucji. Jej majątek i związane z nim rzeczywiste możliwości osiągania przychodów mogą zaspokajać wyłącznie potrzeby o charakterze niezbędnym osoby fizycznej. Zdolność majątkowa R. F. w pełni przekonuje do ustanowienia adwokata w ramach prawa pomocy. Łączna kwota rzeczywistych dochodów strony, nie może zostać w żadnej części naruszona kosztami postępowania sądowego, gdyż jest potrzebna do pokrycia niezbędnych dla życia wydatków. Koszty życia rodziny R. F. są znaczne w stosunku do otrzymywanych dochodów, a wynikają ze stałych obciążeń budżetu rodziny. Składa się na to energia elektryczna, gaz, woda oraz lekarstwa. Tylko wydatki na lekarstwa pochłaniają w skali miesiąca kwotę 100 zł. Poza tym, R. F. oraz Jego żona nie posiadają takich składników majątku, które pozwalałaby powiększać zdolności majątkowe. Wiek oraz zły stan zdrowia nie pozwalają żądać od strony poszukiwania dodatkowych form zarobkowania.
Reasumując, zobrazowane we wniosku okoliczności życia wnioskującego wypełniają wymogi przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Strony nie byłoby stać na opłacenie sporządzenia przez adwokata skargi kasacyjnej od wyroku WSA jak i na inne niezbędne koszty działania adwokata. Dlatego też orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 239 § 1 pkt 1 lit c, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.