Uzasadnienie
U. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 28 października 2022 r. nr BP.501.762.2022.0949.RZ9.286662 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W dniu 16 stycznia 2022 r. tut. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie aktualnego odpisu z rejestru osób prawnych [...] określającego osoby uprawnione do reprezentowania strony skarżącej oraz, że osoba podpisana pod skargą jest uprawniona do podpisania złożonej skargi wraz z tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto z uwagi na braki fiskalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 stycznia 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie fiskalnych skargi w terminie 2 miesięcy licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 23 stycznia 2023 r. (k. 21 akt sądowych), przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.").
Zakreślone przez Sąd terminy, upłynęły bezskutecznie. Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku nie przedłożyła dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej oraz, że osoba podpisana pod skargą jest uprawniona do podpisania skargi, zatem niemożliwym stało się nadanie sprawie dalszego biegu, a tym samym skutkować musiało odrzuceniem skargi.
Nadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi. W okolicznościach sprawy strona skarżąca, w wyznaczonym terminie, nie uiściła wpisu sądowego.
Uznać zatem należy, że nienadesłanie, w zakreślonym przez Sąd terminie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej oraz nieuiszczenie wpisu sądowego powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.