Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja z dnia [...].11.2005r. (k. 39 akt adm. II instancji) jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Pod uzasadnieniem tej decyzji zamieszczono pouczenie, że strony mogą zwrócić się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa).
Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli: J. O., E. F., K. D., J. D. i S. D. i inni.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu tych wniosków decyzją z dnia [...].12.2005r. nr [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...].11.2005r. W decyzji tej zamieszczono pouczenie, że przysługuje stronom skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Kolegium.
Mimo wyraźnego pouczenia skarżący nie wnieśli skargi na decyzję ostateczną z dnia [...].12.2005r., lecz na decyzję ją poprzedzającą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2002r. ze zm.) nazwanej dalej skrótem P.p.s.a. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie przysługuje na decyzję, od której przysługiwało odwołanie, albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, iż na decyzję z dnia [...].11.2005r. (wydana w pierwszej instancji) skarga nie przysługuje. Skarga natomiast mogła być wniesiona na decyzję Kolegium z dnia [...].12.2005r., o czym skarżący byli prawidłowo pouczeni przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Mimo tego nie dostosowali się do tego pouczenia i wnieśli skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji.
Obowiązek Sądu dotyczący udzielenia stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych (art. 6 P.p.s.a.) nie obejmuje czynności dotyczących wniesienia skargi. Do tego czasu obowiązek pouczenia, co do sposobu i terminu wniesienia skargi spoczywa na organie. W takim razie Sąd nie był zobowiązany do pouczenia skarżących o potrzebie skorygowania przedmiotu zaskarżenia. O tym skarżący byli pouczeni przez organ, zatem ponowne pouczenie nie było celowe, skoro zlekceważyli prawidłowe pouczenie organu.
Z przedstawionych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.