Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody z dnia [...].01.2008 r., nr [...] wydane na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 134 k.p.a., stwierdzające że odwołanie A. L. od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...].12.2007 r. nr [...] orzekające o utracie prawa do stypendium z dniem 15.12.2007 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu orzeczenia zostało wyjaśnione, że Starosta Powiatu w dniu [...].12.2007 r. wydał decyzję w której orzekł o utracie przez A. L. prawa do stypendium z dniem 15.12.2007 r. W decyzji tej zawarto pouczenie o przysługującym prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a.
W/w decyzja została doręczona A. L. w dniu 14.12.2007 r. zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 28.12.2007 r.
Odwołanie natomiast zostało złożone w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 08.01.2008 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Ponieważ zostało ustalone, że odwołanie od decyzji orzekającej prawo do stypendium z dniem 15.12.2007 r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, dlatego też stosownie do art. 134 k.p.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonego orzeczenia wnosząc o pozytywne załatwienie jej sprawy. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że opóźnienie w złożeniu odwołania jest usprawiedliwione, albowiem przebywała w szpitalu i po wyjściu z niego nie była w stanie samodzielnie funkcjonować. Obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim, ma poważne schorzenia kręgosłupa spowodowany wypadkiem na szkoleniu krawieckim, na które została skierowana przez Urząd Pracy. Jednocześnie domaga się wypłaty zasiłku za okres chorobowy, tj. od pierwszego dnia choroby i pokrycie w całości leczenia oraz leczenia rehabilitacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W replice na zarzuty złożone w skardze organ wyjaśnił, że prawo do stypendium stosownie do art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przysługuje wyłącznie w okresie odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy. Skarżąca nie spełniała tego warunku, dlatego też Starosta Powiatu orzekł o utracie tego stypendium, a ponieważ odwołanie skarżąca złożyła z uchybieniem ustawowego terminu, postanowienie wydane w trybie art. 134 k.p.a. znajduje uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga jest nieuzasadniona
Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/ Przy tej ocenie bierze pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz stan prawny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania A. L. od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...].12.2007 r Nr [...] wydane w trybie art. 134 k.p.a.
Prawidłowość decyzji i postanowień podlega weryfikacji w drodze systemu kontroli opierającego się na środkach zaskarżania.
Środkami zaskarżania są przewidziane w procedurze instytucje prawne, za pomocą których strona niezadowolona z wydanego rozstrzygnięcia stara się uzyskać jego zmianę lub uchylenie.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r /Dz.U.Nr 9 poz.26 ze zm./.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przewidują dwuinstancyjność postępowania administracyjnego /art.127 § 1 k.p.a. art. 129 § 1 k.p.a./, z jednoczesnym zachowaniem trybu i terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z treścią art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.
Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona stronie - od dnia jej ogłoszenia.
Organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy poddaje odwołanie badaniu wstępnemu w aspekcie jego dopuszczalności, oraz terminowości jego wniesienia.
Odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczne i w przypadku zaistnienia powyższej okoliczności organ odwoławczy w formie postanowienia stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania stosownie do art. 134 k.p.a.
Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż wszystkie strony miały prawo uznać, że upływ 14 dni od dnia doręczenia im decyzji organu I instancji bez powiadomienia ich o wniesieniu odwołania, iż decyzja ta stała się ostateczna po tym terminie /wyrok NSA z dnia 4 czerwca 1982 r ONSA 1982 r Nr 1, poz.52/.
Decyzja ostateczna może być wzruszona poprzez złożenie prośby zainteresowanego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, względnie poprzez złożenie wniosku o wznowienie postępowania.
W rozpoznawanej sprawie niekwestionowany jest fakt, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania i nie składała wniosku o jego przywrócenie, którą to prośbę można było złożyć w terminie 7-dniowym od dnia ustania przyczyny powodującej uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wskazała przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania, który nie jest uprawniony do badania tego faktu, gdyż jak na wstępie zostało wyjaśnione kognicja tego Sądu sprowadza się do badania legalności zaskarżonego orzeczenia.
Skarżąca mimo uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie składała wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, co nie przeszkadza, że obecnie taki wniosek może złożyć, jednak musi wykazać, że w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny w jego uchybieniu taki wniosek składa.
Skoro skarżąca nie zachowała ustawowego terminu do wniesienia odwołania, mimo, że została pouczona o terminie i sposobie jego wniesienia, Sąd stwierdził, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. nie doszło do naruszenia prawa i skargę jako nieuzasadnioną oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.