Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2018 r. postanowieniem sygn. II SA/Rz 198/18 wydanym na posiedzeniu niejawnym WSA w Rzeszowie odrzucił sprzeciw R. W. na opisaną w sentencji decyzję kasacyjną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na odcinku sieci drenarskiej.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155).
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistego błędu pisarskiego zawartego w wierszu 16 sentencji postanowienia wpisano nieprawidłowo: "odrzucić skargę" zamiast: "odrzucić sprzeciw". Natomiast w wierszu 16 str. 2 uzasadnienia postanowienia po słowach: "Termin do usunięcia braków formalnych" wpisano nieprawidłowo: "skargi" zamiast "sprzeciwu".
Z akt sądowych oraz sentencji ww. postanowienia jednoznacznie wynika, że w niniejszej sprawie Sąd rozpoznawał sprzeciw R. W. wniesiony od decyzji kasacyjnej, nie zaś skargę.
W tej sytuacji, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił sprostować oczywisty błąd pisarski i orzec jak w sentencji.