Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z [...] lipca 2005 roku [...] działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 136 ust.3, art. 137 ust.1, art. 142 i art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, po rozpatrzeniu wniosku B. B., orzekł o odmowie zwrotu nie wydzielonych części nieruchomości oznaczonych aktualnie jako działki ewidencyjne nr 134/49 i nr 1274 położonych w obr.[...], objętych Kw [...] i Kw [...].
B. B. ustanowiła w sprawie adwokata J. L., który w dniu 12 lipca 2004 roku przedłożył Prezydentowi Miasta pełnomocnictwo z dnia 23 kwietnia 2004 roku do reprezentowania jej w sprawie zawisłej przed tym organem o zwrot nieruchomości do sygn. [...]. W piśmie, do którego załączone zostało pełnomocnictwo adwokat wniósł o powiadamianie go o podejmowanych czynnościach wydanych decyzjach.
Decyzja wymieniona na wstępie została doręczona na adres kancelarii adwokackiej pełnomocnika w dniu 19 lipca 2005roku.
W dniu 23 sierpnia 2005 roku B. B. wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie o zwrocie nie wydzielonych części nieruchomości zgodnie z żądaniem wniosku.
W dniu 25 sierpnia 2005 B. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta argumentując tym, że nie podjęła w terminie listu poleconego od pełnomocnika.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2005 Prezydent Miasta przekazał Wojewodzie akta sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2005 roku Wojewoda, działając na podstawie art. 58 i art. 59 § 1 k.p.a. odmówił wnioskodawczyni przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2005 roku.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta zawiera prawidłowe pouczenie stron postępowania o przysługującym prawie złożenia odwołania, zgodnie z przepisem art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. B. B. wskazuje w odwołaniu na nieporozumienie zaistniałe pomiędzy nią a jej pełnomocnikiem, nadmienia o swojej chorobie i urlopie pełnomocnika.
Termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 19 lipca 2005 roku, tj. w dniu doręczenia decyzji. Żadne nieporozumienia pomiędzy stroną a pełnomocnikiem nie mogą być traktowane jako okoliczność usprawiedliwiająca uchybienie terminu.
Organ wskazał na treść przepisu art. 58 § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej obowiązany jest przywrócić termin, gdy zostaną spełnione cztery przesłanki:
1/ strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2/ wniosek zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3/ jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność dla której określony był termin, 4/ strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Niezależnie od faktu, że pomimo ustanowienia pełnomocnika strona podjęła czynności osobiście, to należy wskazać, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 58 § 2 k.p.a. Z zaświadczenia dołączonego do wniosku wynika, że strona była chora do dnia 13 sierpnia 2005 roku, zatem ten dzień należy przyjąć jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tymczasem wniosek wpłynął do sekretariatu Prezydenta Miasta w dniu 25 sierpnia 2005, czyli z uchybieniem 7 dniowego terminu. Skoro ten termin został uchybiony, nie jest możliwe jego przywrócenie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. B. działając przez pełnomocnika,postanowieniu Wojewody w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zarzuciła:
- – naruszenie przepisu art. 58 i 59 § 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że okres choroby B. B. kończył się z dniem 20 sierpnia 2005roku, a w konsekwencji – złożenie odwołania od decyzji zostało złożone po upływie terminu.
Wskazała, że do wniosku o przywrócenie terminu załączyła zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 24 sierpnia 2005 roku z którego treści wynika, że była chora i nie mogła opuszczać mieszkania do dnia 13 sierpnia 2005 roku. Nadto w okresie od 5 sierpnia do 24 sierpnia 2005 roku znajdowała się w ostrym stanie choroby i nie była zdolna do poruszania się poza swoim domem, na dowód czego przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia 6 grudnia 2005 roku. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz. 1269, z 2002 roku/ sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270, z 2002 roku) zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 p.p.s.a. sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiotem kontroli legalności jest rozpatrywanej sprawie postanowienie Wojewody, odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
Stosownie do przepisu art. 32 k.p.a. strona może działać w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.
Bezspornym w sprawie jest fakt, że w sprawie z udziałem Prezydenta Miasta jako organu administracji publicznej o zwrot nieruchomości, B. B. udzieliła w dniu 23 kwietnia 2004 roku pełnomocnictwa adwokatowi J. L. Pełnomocnik zgłosił swój udział w sprawie w dniu 12 lipca 2004 roku i wniósł o powiadamianie go o podejmowanych czynnościach i wydanych decyzjach.
Decyzja organu I instancji doręczona została pełnomocnikowi w dniu 19 lipca 2005 roku na adres kancelarii adwokackiej, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru /k.82 akt I inst./. Ta forma doręczenia jest zgodna z przepisem art. 40 § 2 k.p.a., który stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Stosownie do przepisu art. 127 k.p.a., od decyzji wydanej w I instancji, stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Decyzja organu I instancji, tj. Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2005 roku zawiera pouczenie o sposobie i terminie odwołania. Jest to zgodne z przepisem art. 129 k.p.a., który w § 2 stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy została ogłoszona ustnie, od dnia jej ogłoszenia. Jak wskazano wyżej, decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 19 lipca 2005, zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2 sierpnia 2005 roku.
Ponieważ z akt sprawy wynika,że pełnomocnictwo udzielone adwokatowi nie wygasło, doręczenie decyzji w dniu 19 lipca 2005 było skuteczne. W ocenie Sądu bez znaczenia są zatem okoliczności złożenia odwołania przez stronę, ani też przyczyny uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie Wojewody nie narusza prawa, dlatego skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. 5.07.2006 r. PK