Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. L. s. B. i S. L. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].02.2004 r., Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B. L. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2004 r., Nr [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr ewid. 78/1, 70/1 i 70/2 położonych w D., ul. R. Wskazane postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 i art. 129 § 2 K.p.a.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda przytoczył, iż w postępowaniu administracyjnym B. L. ustanowił pełnomocnika w osobie W. B. Stosownie do art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Decyzję Starosty z dnia [...].01.2004 r. doręczono w/w pełnomocnikowi w dniu 8.01.2004 r., a oprócz tego doręczono ją również stronie.
Ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania przypadał na dzień 22.01.2004 r.
Odwołanie wniesione przez pełnomocnika zostało złożone w Starostwie Powiatowym w dniu 30.01.2004 r., czyli z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a. W decyzji z dnia [...].01.2004 r. zamieszczono prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że w piśmie z dnia 21.01.2004 r. nazwanym "odwołaniem" B. L. napisał, że "pełnomocnik Pan W. B. jest upoważniony do występowania i załatwiania wszystkich spraw związanych do wykonywania projektu i uzyskania pozwolenia na budowę itp. oraz do pisania odwołań do poszczególnych urzędów".
Z opisanych przyczyn nazwanie w/w pisma "odwołaniem", które notabene nie zawiera żadnych przejawów niezadowolenia z rozstrzygnięcia sprawy, nie przesądza o odwoławczym charakterze pisma.
W konkluzji Wojewoda stwierdził, że z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia odwołania orzekł jak w osnowie postanowienia.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący B. L. i S. L. zarzucili, iż B. L. złożył odwołanie w terminie, co potwierdził Starosta w piśmie z dnia 2.02.2004 r., Nr [...], które zostało skierowane do [...] Urzędu Wojewódzkiego, Delegatura [...].
Tych odwołań z dnia 20-22.01.2004 r., nie uznał organ odwoławczy.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zamieszanie w sprawie wprowadził organ I instancji przez doręczenie decyzji stronie i jej pełnomocnikowi. Stosownie do art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to wówczas pisma /w tym decyzje/ doręcza się tylko pełnomocnikowi. Doręczenie w tym przypadku decyzji również B. L. mogło zdezorientować stronę, o czym może świadczyć pismo B. L. z dnia 20.01.2004 r. /K. 10 akt administracyjnych/.
W piśmie tym nawiązał do decyzji z dnia 6.01.2004 r. i poinformował Starostę, że w sprawie ustanowił pełnomocnika.
W kolejnym piśmie /z dnia 21.01.2004 r./, nazwanym odwołaniem i skierowanym do Wojewody za pośrednictwem Starosty ponownie nawiązał do decyzji z dnia [...].01.2004 r. i powtórnie zasygnalizował, że jego pełnomocnik W. B. jest upoważniony przezeń do pisania m. innymi odwołań /K. 12 akt administracyjnych/.
To pismo skarżącego wpłynęło do organu I instancji w dniu 22.01.2004 r., czyli w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania. Pismo to Starosta potraktował jako odwołanie od decyzji z dnia [...].01.2004 r. i pismem z dnia 29.01.2004 r. przekazał do Wojewody, o czym w trybie art. 131 K.p.a. zawiadomił strony oraz pełnomocnika tj. W. B./K. 14 akt administracyjnych/.
W piśmie z dnia 26.01.2004 r. sygnowanym przez pełnomocnika W. B. i skierowanym do Starostwa Powiatowego wymieniony pełnomocnik napisał "W związku z przekazanym odwołaniem, przekazuję oświadczenia P. B. L. i S. L. o prawie dysponowania gruntu na cele budowlane" /K. 13 akt administracyjnych/.
Może to oznaczać, iż pełnomocnik B. L. mógł być przekonany, że odwołanie już złożyła strona.
Odwołanie podpisane przez pełnomocnika W. B. wpłynęło do organu I instancji w dniu 30.01.2004 r. /K. 2 akt administracyjnych/.
Przy takim stanie faktycznym, zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa /art. 8 K.p.a./ wymagała potraktowania pisma B. L. z dnia 21.01.2004 r. jako odwołania, przede wszystkim z uwagi na fakt, że pismo to wpłynęło do organu I instancji w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania.
Okoliczność, iż w piśmie tym strona nie określiła swojego niezadowolenia z decyzji oznacza, iż odwołanie dotknięte było brakami formalnymi, które zgodnie z art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 1 i 128 K.p.a. na wezwanie organu mogło być uzupełnione. Takim uzupełnieniem odwołania jest pismo W. B. wniesione w dniu 30.01.2004 r. Na marginesie należy dodać, że uzupełnienie odwołania po upływie terminu do jego wniesienia jest dopuszczalne.
Z przedstawionych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd orzekł jak w punkcie I i II wyroku.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł po myśli art. 200 w/w ustawy.