Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru G. i K. w R. /WINGiK w R./ utrzymał w mocy decyzję S. P. B. z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] w sprawie wprowadzenia z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu Z., powstałych w wyniku ustalenia granicy pomiędzy działką nr 161, a działką nr 162/1. Decyzja WINGiK w R. zapadła na skutek uwzględnienia przez WSA w Rzeszowie skargi Z. i K. W. i uchylenia wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt SA/Rz 1061/03 decyzji WINGiK w R. z dnia [...] czerwca 2003 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję S. P. B. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Uchylając decyzję Sąd wskazał, że w ramach ponownego postępowania organ odwoławczy jest zobowiązany do ustalenia stanu granicy między działkami nr 161 i nr 163 na odcinku pomiędzy pkt 29 i 30, gdyż poczynione w tym zakresie ustalenia przez geodetę nie są oczywiste w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Z tego względu Sąd wskazał, że postępowanie administracyjne musi jednoznacznie określić przeprowadzenie granicy pomiędzy pkt 29 – 30 uwidocznionymi na szkicu geodezyjnym, a to pozwoli precyzyjnie określić przedmiot postępowania.
W postępowaniu prowadzonym po wyroku WINGiK w R. uzupełnił akta sprawy o wypisy z rejestru gruntów zawiadomienia Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych w B., kopie apelacji składane przez Z. W. i kopie orzeczeń sądów cywilnych w sprawie prowadzonej z powództwa Z. i K. W. W oparciu o te dokumenty organ uznał, że istnieją podstawy do ustalenia granicy pomiędzy działkami nr 161 a nr 162/1 i nr 163 na odcinku pomiędzy pkt 29 i 30. Wprawdzie tego fragmentu granicy nie dotyczył wyrok Sądu Cywilnego – Sądu Okręgowego w K. z dnia 4.06.2002 r., sygn. akt [...] jednak stosownie do treści § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 38, poz. 454/ przyjęcie granicy pomiędzy pkt 29 i 30 było konsekwencją potraktowania działki nr 161 jako figury zamkniętej, gdyż tylko w ten sposób mogły być obliczone powierzchnie rozgraniczanych działek oraz sporządzony wykaz zmian gruntowych. Z tego więc powodu zasadne było wykonanie i przyjęcie linii pomiędzy pkt 29 – 30.
Z decyzją WINGiK w R. Z. i K. W. w skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazali, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia prawa procesowego, gdyż nie wykonał zaleceń nałożonych wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2005 r. SA/Rz 1061/03. Zwrócili uwagę, że podstawą zmian ewidencyjnych na odcinku granicy oznaczonym pkt 29 – 30 nie może być samowolna działalność geodety. W takich okolicznościach faktycznych i prawnych skargę uznali za zasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 152, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a., sądy administracyjne sprawują sądową kontrolę działań administracji stosując prawem przewidziane środki. Zgodnie z art. 134 § 1 prawa o p.s.a. sądy sprawując kontrolę nie są związane zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargę w granicach danej sprawy.
Rozpoznając skargę Z. i K. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdza, że skarga podlega uwzględnieniu, a to oznacza, że decyzja WINGiK w R. musi być uchylona. Sąd podziela stanowisko skargi, zgodnie z którym organ odwoławczy nie wykonał w pełni zaleceń wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 18 sierpnia 2006 r., SA/Rz 1061/03 czym naruszony został art. 153 prawa o p.s.a. Zgodzić należy się ze stanowiskiem skargi, że dla wyznaczenia odcinka granicy pomiędzy pkt 29 – 30 na szkicu przebiegu granicy dołączonym do protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic pomiędzy działkami nr 161 i nr 161/2 brak jest podstaw prawnych. Ten odcinek granicy nie był przedmiotem orzekania przez sąd cywilny, zatem brak jest dokumentu prawem przewidzianego, który dawałby podstawę do wprowadzenia takiego stanu do ewidencji gruntów. Ustaleń w tym zakresie nie może czynić geodeta z powołaniem się na treść § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i wynikającej z tego przepisu potrzeby stworzenia zamkniętej figury wyznaczającej powierzchnię działki.
Dla odcinka granicy pomiędzy pkt 29 i 30 niezbędne jest przeprowadzenie prawem przewidzianego postępowania, które określi jednoznacznie ten przebieg. Dopiero poczynione w nim ustalenia mogą być podstawą naniesienia zmian w ewidencji. Brak takiego rozstrzygnięcia musi prowadzić do odmowy wpisu lub niedokonywaniu zmian z urzędu.
Z tych powodów WSA w Rzeszowie podzielając zarzuty skargi uchylił zaskarżoną decyzję mając na uwadze, że narusza ona prawo formalne w stopniu, który nie daje podstaw do utrzymania jej w obrocie prawnym. Oparcie rozstrzygnięcie sądowe znajduję w treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c) prawa o p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 prawa o p.s.a.