Uzasadnienie
Uzasadnienie
Rada Gminy [...] w dniu [...] października 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie określenia rodzaju świadczeń przyznawanych w ramach pomocy zdrowotnej dla nauczycieli korzystających z opieki zdrowotnej, zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę [...] oraz warunków i sposobu ich przyznawania. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...], poz. [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożonej przez Wojewodę na wyżej opisaną uchwałę, zawarto wniosek o jej wstrzymanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W pierwszej kolejności należy wskazać na pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. (OPS 1/00, Lex Polonica nr 345741, ONSA 2000, nr 4, poz. 134), zgodnie z którym nie jest dopuszczalne wstrzymanie przez sąd wykonania aktów organów samorządu terytorialnego stanowiących przepisy powszechnie obowiązujące, ponieważ wykonanie aktu normatywnego polega w istocie na wprowadzeniu tego aktu w życie. Jeśli więc akt zawierający przepisy prawa miejscowego wszedł w życie, to stał się obowiązującym prawem i nie może być mowy o wstrzymywaniu jego wykonania.
Ponieważ w niniejszej sprawie skarga została złożona na uchwałę Rady Gminy tj. na akt prawa miejscowego, który wszedł już w życie w związku z powyższym Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej uchwały.
Z przytoczonych wyżej względów Sąd o w oparciu o przepis art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.