Uzasadnienie
W dniu 20 lutego 2008r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2008r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2007r., znak: [...], która odmawiała dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi N., polegających na wpisaniu wyżej wymienionej jako współwłaścicielki działki nr [...].
Ze względu na fakt, iż skarga nie była opłacona oraz zawierała braki formalne wezwano M. G. do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem obowiązującego w sprawie wpisu sądowego oraz do nadesłania 14 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Na wykonanie wezwania wskazano termin 7 dni, liczonych od daty jego otrzymania oraz rygor odrzucenia skargi mający zastosowanie w razie nieuzupełenienia powyższych braków skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 kwietnia 2008r., o czym świadczy jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji.
Termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi oraz do przesłania stosownej liczby jej odpisów upłynął względem skarżącej w dniu 17 kwietnia 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawowym warunkiem umożliwiającym merytoryczne rozpoznanie skargi składanej do sądu administracyjnego jest konieczność uiszczenia wpisu sądowego. Na powyższy obowiązek wskazuje art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do jego brzmienia od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest niewątpliwie skarga (tak: § 2 art. 230 P.p.s.a.).
Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast konsekwencją procesową nieopłacenia skargi, pomimo stosownego wezwania Sądu w tym przedmiocie, jest odrzucenie takiej skargi.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarga M. G. podlega odrzuceniu. Skarżąca nie uiściła bowiem wpisu sądowego, do której to czynności była wzywana, a wezwanie zawierało pouczenie o rygorze odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.
Poza tym M. G. nie dołączyła do skargi – na wezwanie Sądu - odpowiedniej liczby jej odpisów, które stosownie do art. 47 P.p.s.a. potrzebne są celem doręczenia pozostałym stronom postępowania.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji, po myśli art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.