Uzasadnienie
Wymienioną w sentencji decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w sprawie odmowy udzielenia T. H. zezwolenia na usunięcie siedmiu sztuk drzew.
Na tę decyzję T. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.:) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Wpis od niniejszej skargi jest wpisem stałym, a jego wysokość określona w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosi 200 zł.
Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 21 marca 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 28 marca 2016 r. (Poniedziałek Wielkanocny). Ponieważ ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na uiszczenie wpisu był wtorek - 29 marca 2016 r. Pomimo upływu z tym dniem zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Jednocześnie Sąd zauważa, że skarga w niniejszej sprawie została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Po myśli art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona T. H. w dniu 11 stycznia 2016 r., przy uwzględnieniu brzmienia art. 44 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Jeżeli adresat nie odbierze pisma mimo dwukrotnej awizacji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu – art. 44 § 4 K.p.a. Jeżeli więc pierwszej awizacji dokonano w dniu 28 grudnia 2015 r. to koniec tego okresu upływał z dniem 11 stycznia 2016 r. i ten właśnie dzień należy uznać za dzień doręczenia decyzji skarżącemu.
Zatem ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 10 luty 2016 r. (środa). Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej operatora pocztowego w dniu 15 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, przy czym nie ma tu znaczenia wielkość opóźnienia, a Sąd fakt ten musi uwzględnić z urzędu.
Jednocześnie Sąd zauważa, że bez znaczenia do obliczenia terminu do wniesienia skargi pozostaje fakt odbioru przez T. H. w dniu [...] stycznia 2016 r. w siedzibie SKO awizowanej przesyłki zawierającej kwestionowaną decyzję. Raz jeszcze wypada podkreślić, że pierwszą próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 28 grudnia 2015 r. i od tej daty należy liczyć 14-dniowy termin przewidziany na odbiór przesyłki, o jakim mowa w art. 44 K.p.a. Wobec skuteczności pierwotnego doręczenia zastępczego, okoliczność ta – osobisty odbiór przez skarżącego awizowanej przesyłki - pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi.
W zaistniałej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.