Uzasadnienie
M. i A. S., A. K., A. i M. Z., H. Ś. oraz T. R. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie oddzielne skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...], które pozytywnie opiniowało proponowany podział wymienionych w nim nieruchomości, położonych w W. W związku z tym, że skargi powyższe nie były opłacone, jak też nie zawierały odpowiedniej liczby odpisów, wezwano poszczególnych skarżących do przedłożenia odpisów skargi oraz do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu w niniejszej sprawie. Przy czym wezwanie dotyczące opłacenia skargi skierowane do M. i A. S. wskazywało na obowiązek solidarnego uiszczenia wpisu, podobnie wezwanie, którego adresatem byli A. i M. Z. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone M. i A. S., A. i M. Z. oraz H. Ś. dnia 25 marca 2009r., T. R. dnia 30 marca 2009r., natomiast A. K. w dniu 7 kwietnia 2009r.
Termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie względem M. i A. S. oraz H. Ś. w dniu 1 kwietnia 2009r. zaś wobec A. K. w dniu 14 kwietnia 2009r.
W dniu 6 kwietnia 2009r. T. R. przedłożył żądaną ilość odpisów swojej skargi.
Dnia 31 marca 2009r. A. i M. Z. uiścili kwotę 200 zł tytułem wpisu, zaś dnia 1 kwietnia 2009r. przedłożyli w tut. Sądzie odpisy skargi, o które byli wzywani.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. skarga składana do sądu administracyjnego podlega stosownej opłacie.
Według zaś art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest zaś konieczność jej odrzucenia po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a.
Do skargi należy również dołączyć stosowną ilość jej odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania – art. 47 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż tylko skardze wniesionej przez A. i M. Z. można nadać dalszy bieg. Jedynie ci skarżący wykonali wszystkie określone w kierowanym do nich wezwaniu czynności, tj. uiścili wpis oraz przedłożyli żądane odpisy swojej skargi, w wynikającym z wezwania terminie.
Natomiast M. i A. S., A. K. i H. Ś. nie zastosowali się do treści wezwania.
Z kolei T. R. we wskazanym mu terminie nadesłał jedynie odpisy skargi.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż we wszystkich wezwaniach wskazany był termin ich wykonania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi w razie niezastosowania się do ich treści.
Wobec powyższego odrzucono skargę M. i A. S., A. K. i H. Ś. działając w tym zakresie na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. oraz z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw.
z art. 47 i art. 57 § 1 P.p.s.a. Podstawę odrzucenia skargi T. R. stanowi natomiast art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.