Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Prokurator Rejonowy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej tj. kanalizacji sanitarnej w wysokości 1169,38 zł na rzecz Gminy Miejskiej od J. Z. i J. Z. jako właścicieli nieruchomości położonej w L. na osiedlu mieszkaniowym P., przy ul. P., oznaczonej w ewidencji gruntów miasta L. jako działka nr [...] i jednocześnie umarzającą postępowanie pierwszoinstancyjne.
W dniu 6 kwietnia 2010 r. wpłynęło do WSA w Rzeszowie pismo skarżącego, o cofnięcie skargi jako bezprzedmiotowej. W uzasadnieniu Prokurator wyjaśnił, że uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] sierpnia 1999 r., nr [...] w sprawie scalenia i podziału nieruchomości przeznaczonych dla zespołu zabudowy jednorodzinnej osiedla przy ul. P., jest sprzeczna z prawem, gdyż nie została prawidłowo ogłoszona. W związku z tym jako akt prawa miejscowego nie może obowiązywać i tym samym nie może stanowić podstawy do wydania w niniejszej sprawie decyzji ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej w postaci kanalizacji sanitarnej. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 938/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi nie zachodzą. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.