Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 635/04 odrzucającym skargę W. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Powyższą skargę W. B. sporządziła na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania stosowanym w procedurze cywilnej.
W treści skargi skarżąca zwróciła się o wznowienie postępowania, ustanowienie adwokata z urzędu oraz o "przekazanie całości sprawy do Sądu Ubezpieczeń Społecznych w K., w których są wnioski dowodowe do sprawy II SA/Rz 635/04".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej jako P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004, str. 321, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt 745/02, niepubl.). Jak przyjęto w doktrynie, zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy, nawet jeżeli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne w razie oczywistej bezzasadności skargi - (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 596).
W przedmiotowej sprawie takie okoliczności zachodzą. W. B. zwróciła się o "wznowienie postępowania, ustanowienie adwokata z urzędu oraz o przekazanie całości sprawy do Sądu Ubezpieczeń Społecznych w K., w których są wnioski dowodowe do sprawy II SA/Rz 635/04".
Wstępna analiza ww. skargi o wznowienie postępowania wskazuje, iż skarga ta jest bezzasadna zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym, a to skutkować musi (mając na uwadze powyższe wywody) odmową przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Sąd zauważa, iż skarga W. B. nie została oparta na żadnych podstawach wznowieniowych, nie zostały również sformułowane żadne przesłanki wznowienia (dotyczące przyczyny nieważności postępowania czy przyczyny restytucyjnej). Tym samym skarga jawi się jako bezzasadna a stan faktyczny i prawny sprawy nie budzi wątpliwości, że brak jest szans na jej uwzględnienie. Analiza uzasadnienia skargi wskazuje, iż podstawa do wznowienia postępowania nie zachodzi.
W tej sytuacji, mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 247 P.p.s.a. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.