Uzasadnienie
K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu zaliczki alimentacyjnej. Strona wezwana została do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od przedmiotowej skargi. W odpowiedzi wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że jego sytuacja materialno-zdrowotna jest bardzo trudna. Od 2005 r. pozostaje bowiem w ubóstwie z powodu braku aktywności zawodowej. Ta z kolei związana jest z brakiem wyuczonego zawodu (strona posiada tylko wykształcenie podstawowe), sytuacją na rynku pracy (tj. bezrobociem), wiekiem (61 lat) i złym stanem zdrowia (wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, pozostaje w leczeniu). W ramach pomocy społecznej otrzymuje zasiłek w kwocie 604 zł, który przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, w tym 100 zł na opłaty za gaz i energię elektryczną, zaś 50 zł na leczenie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku; mieszka w domu "po zmarłych rodzicach", który wymaga kapitalnego remontu.
Wniosek skarżącego podlega uwzględnieniu. Dotyczy on zwolnienia od kosztów sądowych, co mieści się w częściowym prawie pomocy, a to zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Pomoc w takim wymiarze przysługuje, wedle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., osobie fizycznej, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym, to wnioskodawca winien wykazać, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia przychylenie się do jego żądania.
Dane przedstawione przez K. G. w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazują na potrzebę zwolnienia go od kosztów sądowych. Tylko bowiem w ten sposób wymieniony będzie mógł zrealizować swoje konstytucyjne prawo do sądu. Prowadzi on bowiem samodzielne gospodarstwo w domu, który wymaga kapitalnego remontu. Od 2005 r. pozostaje bez zatrudnienia z uwagi na posiadanie tylko podstawowego wykształcenia, wiek oraz zły stan zdrowia. Należy także zwrócić uwagę, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, co z pewnością ma również negatywny wpływ na możliwość znalezienia pracy przez wymienionego. Jedynym dochodem, z którego skarżący się utrzymuje to ten uzyskiwany w ramach pomocy społecznej w wysokości 604 zł. Wielkość tej kwoty nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego strony, zwłaszcza że sam wpis od skargi stanowi 1/3 tego dochodu.
Z podanych względów przyznano K. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podstawę czego stanowi art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.