Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał wyrok, w którym oddalił skargę H. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] o pozbawieniu wyżej wymienionej statusu osoby bezrobotnej.
Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia H. R. otrzymała w dniu 24 maja 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
W dniu 29 czerwca 2010r. H. R. nadała w urzędzie pocztowym w N. pismo bez tytułu, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podniosła, iż w związku z otrzymanym wyrokiem (powołanym wyżej) składa skargę, bowiem jest on dla niej krzywdzący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej złożonej od wyroku sądu pierwszej instancji, celem jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, uzależnione jest m. in. od tego, by złożona ona została w ustawowym terminie. Termin ten wskazuje art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. i wynosi on 30 dni, licząc od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem.
Kolejnym wymogiem, spełnienie którego warunkuje przekazanie skargi kasacyjnej właściwemu do jej rozpoznania sądowi wyższej instancji jest jej sporządzenie przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego), o czym stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a.
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy w pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że pismo H. R. to skarga kasacyjna skierowana przeciwko wskazanemu na wstępie wyrokowi, mimo, iż nie zostało ono tak nazwane. Znajduje to potwierdzenie w brzmieniu art. 173 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W świetle brzmienia powołanych wyżej regulacji prawnych środek ten podlega odrzuceniu. Po pierwsze bowiem nie został on złożony w terminie, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a., który upłynął w stosunku do skarżącej bezskutecznie w dniu 23 czerwca 2010r. Ponadto sporządziła go samodzielnie składająca go, nie zaś radca prawny czy adwokat, co stoi w sprzeczności z unormowaniem zawartym w art. 175 § 1 P.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, że tak o terminie złożenia skargi kasacyjnej, jak też o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalistę H. R. została pouczona przy okazji doręczenia jej kwestionowanego przez nią wyroku. W pouczeniu tym zaznaczono jednocześnie, iż brak zachowania powyższych wymogów skutkować będzie odrzuceniem środka zaskarżenia.
Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 i art. 175 § 1 P.p.s.a.