Uzasadnienie
T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W skardze tej wnoszący ją zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z uwagi na to, że skarga nie została przez stronę podpisana, jak też wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został przedłożony na urzędowym formularzu, wezwano T. R. do złożenia podpisu pod skargą, jak też wysłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. We wskazanym siedmiodniowym terminie T. R. podpisał skargę, natomiast nie nadesłał wypełnionego formularza wniosku o prawo pomocy. Dlatego też zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił ten wniosek bez rozpoznania, a zarządzenie to nie zostało zaskarżone.
W takiej sytuacji skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu w wysokości 320 zł od swojej skargi. W wezwaniu tym zaznaczono, że wskazanej w nim czynności należy dokonać w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wskazane wezwanie doręczone zostało skarżącemu dnia 24 maja 2016 r. do rąk dorosłego domownika strony – W. R. Do dnia 31 maja 2016 r. skarga nie została opłacona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga – w związku z brzmieniem art. 230 § 2 P.p.s.a. - stanowi tego rodzaju pismo.
Z kolei w myśl art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.
Mając więc na uwadze, że T. R. we wskazanym mu terminie siedmiu dni nie uiścił kwoty 320 zł tytułem wpisu od skargi (termin ten upłynął względem niego bezskutecznie z dniem 31 maja 2016 r.), odrzucono jego skargę. O powyższym orzeczono na podstawie art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.