Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] Starosta J. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zwrotu na rzecz W. Sz. nieruchomości położonych w N. Ż..
Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji Wojewoda P. postanowił ją utrzymać w mocy (decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]).
We wniesionej następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze z dnia 27 lutego 2008 r. W. Sz. jako przedmiot skargi wskazał opisaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Skarżący jako przedmiot skargi wskazał decyzję Starosty J. z dnia [...] listopada 2007 r. i dopuszczalność tak określonej skargi była przedmiotem oceny Sądu. Należy stwierdzić, że jest ona niedopuszczalna. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie złożenia od niej odwołania do Wojewody P. jako organu wyższego stopnia, z czego skarżący skorzystał. Wydaną przez ten organ decyzją została utrzymana w mocy decyzja organu
I instancji.
Skarżący nie mógł zatem zaskarżyć wskazanej przez siebie decyzji organu
I instancji Starosty J. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. Miał on natomiast prawo do wniesienia skargi na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] jako ostatecznej w administracyjnym toku instancji, czego jednak nie uczynił mimo prawidłowego pouczenia przez organ II instancji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.