Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 9 lutego 2023 r. wezwano adwokata A.M. działającą jako pełnomocnik skarżącego J.R. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL skarżącego, nadesłanie 4 odpisów skargi oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oraz braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Przesyłka została skierowana na adres pełnomocnika podany w skardze i w dniu 22 lutego 2023 r. została odebrana przez adresata. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Żądane braki polegające na nadesłaniu 4 odpisów skargi, podaniu numeru PESEL oraz uiszczeniu wpis sądowego zostały uzupełnione z zachowaniem terminu. Natomiast nadesłane przez pełnomocnika pełnomocnictwo udzielone przez J.R. (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem) nie zawierało umocowania do działania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi. Zawierało natomiast umocowanie do działania w imieniu skarżącego "przed wszystkimi organami samorządowymi, Samorządowym Kolegium Odwoławczym oraz sądami powszechnymi właściwymi w sprawie."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga pod względem formalnym powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest jej odrzucenie.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi – nienadesłania pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 49 § 1 i 37 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, że w sprawie został uiszczony wpis od skargi w kwocie 500, 00 zł, należało z urzędu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzec o jego zwrocie w pkt II sentencji postanowienia.