Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W. S., złożona za pośrednictwem Burmistrza Miasta [...], w której zarzucił łamanie i naruszanie prawa oraz sformułował szereg zarzutów i nieprawidłowości w działaniach podejmowanych przez "Urząd Miasta [...]" w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej własność M. T. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie argumentując swoje stanowisko sposobem sformułowania skargi, w której skarżący zarzucił organowi liczne, bliżej nieokreślone naruszenia prawa, powołując się przy tym na zapadłe już wyroki sądów powszechnych. Z treści tej skargi, zdaniem organu wynika, że sprawy w niej poruszane nie są objęte kognicją sądów administracyjnych, a dotyczą naruszenia prawa własności.
Pismem z dnia 25 lutego 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, poprzez oznaczenie organu którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 lutego 2013r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że organem którego działania skarga dotyczy jest "Urząd Miasta [...]".
Wykonując zaś dalszą część wezwania przez wskazanie numerów i dat zaskarżonych aktów podał, iż są to:
- 1) opis i mapa oraz wypis z rejestru gruntów jednostki organizacyjnej nr 3219, nr KW Lwh [...],
- 2) testament C. L. z dnia 25 lutego 1962r.,
- 3) postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] marca 1962r., sygn. akt [...],
- 4) orzeczenie Sądu Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2006r., sygn. akt [...],
- 5) orzeczenie Sądu Rejonowego [...], sygn. akt [...]
- 6) pismo Sądu Apelacyjnego [...] z dnia [...] stycznia 2007r., sygn. akt: [...],
- 7) pismo z dnia [...] marca 2012r., sygn. akt [...],
- 8) dokumenty w sprawie sygn. akt [...] i [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga W. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a;
oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., to skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.
W niniejszej sprawie objęte przedmiotem skargi dokumenty i orzeczenia, na które wskazuje W. S. nie mieszczą się w katalogu prawnych form działania administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 1 i § 3 P.p.s.a., podlegających kognicji sądów administracyjnych, w związku z czym nie mogą stanowić przedmiotu skargi. Orzeczenia sądów powszechnych zapadłe, tak w sprawach cywilnych, jak i karnych, oraz prywatne dokumenty, jak testament, nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej i dlatego skarga na nie podlega odrzuceniu. Podobnie dokumenty sporządzane w postępowaniu administracyjnym, takie jak mapa i jej opis, czy też wypis z rejestru gruntów nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Sąd stwierdza, że sposób sformułowania skargi, stosunkowo szerokie spectrum objętych nią zagadnień, a następnie treść odpowiedzi na wezwanie Sądu zmierzające do sprecyzowania zakresu przedmiotowego skargi nie pozwalają Sądowi na ustalenie, że przedmiot skargi mieści w zakresie spraw podlegających właściwości rzeczowej sądów administracyjnych.
Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.