Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku, znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 roku, znak [...] nakazującej E. i E. B. rozbiórkę domku letniskowego oznaczonego nr [...], zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], położonej w T. Decyzja ta wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia została doręczona E. i E. B. w dniu 10 stycznia 2006 roku przy zachowaniu rygorów przewidzianych w art. 39, 40 § 1,42 § 1 oraz 46 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071).
W dniu 14 lutego 2006 roku E. i E. B. zaskarżyli przedmiotową decyzję do tutejszego Sądu. Jednocześnie w swojej skardze zamieścili wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2006 roku, sygn. akt II SA/Rz 233/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd nie podzielił argumentacji mającej owy wniosek uzasadniać i stwierdził, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi było wynikiem niedochowania przez skarżących staranności jakiej wymaga się od osób należycie: dbających o swoje ważne życiowo sprawy.
Postanowienie to, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia zostało doręczone skarżącym w dniu 18 kwietnia 2006 roku, a organowi w dniu 21 kwietnia 2006 roku. Nie zostało ono zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja została doręczona skarżącym w dniu 10 stycznia 2006 roku. Skarżący zostali prawidłowo pouczeni o sposobie oraz terminie jej zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 9 lutego 2006 roku. Wniesienie skargi w dniu 14 lutego 2006 roku było więc spóźnione. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którego uwzględnienie zniweczyłoby wskazane powyżej skutki, nie został rozpoznany pozytywnie;
Dlatego też sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.