Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 233/09

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
WSA Krystyna Józefczyk przewodniczący
NSA Stanisław Śliwa NSA
Maria Zarębska-Kobak
st. sekr. sąd. Maria Kołcz protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 września 2009 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...), Nr (...)

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Prezydent Miasta [...] - po rozpoznaniu wniosku A. B. z dnia 8 sierpnia 2008 r. o ustalenie prawa do świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego - decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] ([...]) odmówił przyznania jej świadczenia z tego Funduszu na okres od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r.

W jej uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawczyni jako słuchaczka III semestru Studiów Podyplomowych Logopedii i Pragmatyki Komunikacyjnej Ośrodka Studiów Podyplomowych Akademii [...] w W. nie spełnia warunków wymienionych w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192 poz. 1378 ze zm.), zgodnie z którym świadczenie z funduszu alimentacyjnego przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, studia podyplomowe są inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formą kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych.

Od decyzji tej A. B. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w podnosząc w nim, iż spełniając kryterium wieku oraz dochodowe nie zgadza się z uzasadnieniem odmowy, że nie uczy się w szkole wyższej. Uczelnia na której studiuje jest uczelnią publiczną działającą na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, prowadzącą studia wyższe pierwszego i drugiego stopnia, jednolite studia magisterskie, studia doktoranckie oraz podyplomowe (status uczelni potwierdza załączone przez nią zaświadczenie). Z tego względu niezrozumiałe i pozbawione merytorycznych podstaw jest uzasadnienie odmowy negujące jej naukę na studiach podyplomowych jako nauki w szkole wyższej.

Rozpatrujące odwołanie SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wskazało, że w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym nie ma definicji szkoły wyższej, natomiast w jej art. 2 ust. 1 pkt 1 jako uczelnię określono szkołę prowadzącą studia wyższe. Art. 2 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy stanowi, iż studia wyższe są to studia prowadzone przez uczelnię posiadającą uprawnienia do ich prowadzenia, kończące się uzyskaniem odpowiedniego tytułu zawodowego. Tytuł zawodowy określa art. 2 ust. 1 pkt 6 i jest nim tytuł licencjata, inżyniera, magistra lub tytuł równorzędny. Na tej podstawie należy domniemywać, że szkołą wyższą jest szkoła posiadająca uprawnienia do prowadzenia studiów wyższych, a uczyć się w szkole wyższej oznacza być studentem studiów wyższych.

A. B. jest studentką studiów podyplomowych, które zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym są inną niż studia wyższe i doktoranckie formą kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych.

A. B. nie zgodziła się z decyzją organu II instancji, wnosząc na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i domagając się w niej przyznania "prawa do alimentów" zgodnie ze złożonym wnioskiem. Zakwestionowała w niej dokonaną przez organy administracji odmowę przyznania jej "prawa do alimentów" opartą na twierdzeniu, że nie spełnia warunku nauki w szkole wyższej, chociaż fakt ten potwierdzają dwa załączone przez nią zaświadczenia (że uczelnia na której studiuje jest szkołą wyższą i że ona jest w niej na drugim roku studiów).

Skarżąca jest osobą studiującą tokiem studiów zaocznych podyplomowych, które są jedną z form nauki w szkole wyższej. Zgodnie z ustawą o funduszu alimentacyjnym taki tok studiów nie jest przeszkodą do przyznania jej świadczenia. Spełnienie warunku nauki w szkole wyższej nie jest obwarowane w tej ustawie żadnymi zastrzeżeniami czy ograniczeniami co do formy i toku studiów. Akademia [...] w której studiuje jest zaś bezsprzecznie szkołą wyższą.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie uznając podniesione w niej zarzuty za nieuzasadnione. Przytaczając ponownie argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wskazało, że skarżąca jako osoba która ukończyła już szkołę wyższą z tytułem magistra (tą samą na której podjęła studia podyplomowe) nie spełnia warunku wynikającego z przepisów ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i dlatego nie może otrzymać świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

skarga jest uzasadniona.

Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach prawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów /Dz.U. 2007 r. Nr 192 poz.1378 ze zm./ zwana dalej ustawą, oraz wydane na podstawie delegacji ustawowej Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy – świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub w szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Ust. 2 świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza 750 zł.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii interpretacji przepisu art. 9 ust.1 ustawy tj. jak należy rozumieć "uczy się w szkole lub w szkole wyższej".

Zgodzić się należy z organami orzekającymi w sprawie, że ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów nie definiuje pojęcia szkoły wyższej w tej materii odsyła w pkt 14 art. 2 tej ustawy do przepisów o szkolnictwie wyższym, kolegium nauczycielskie, nauczycielskie kolegium języków obcych oraz kolegium pracowników służb społecznych w których to przepisach również określenia tego brak.

Sąd nie podziela argumentacji organu orzekającego w sprawie, że definicję tą można wyprowadzić z interpretacji przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o Prawo o szkolnictwie wyższym /Dz.U. z 2005 r. Nr 164 poz.1364/.

W orzecznictwie sądu administracyjnego oraz w doktrynie /Z. Ziembiński, Problemy podstawowe prawoznawstwa, Warszawa 1980 r., M. Zieliński Interpretacja jako proces dekodowania tekstu prawnego, Poznań 1972 r./ wyrażony został pogląd, że punktem wyjścia interpretacji przepisów prawa jest tekst ustawy w rozumieniu użytych przez ustawodawcę słów na tle danego języka etnicznego, który to pogląd skład Sądu podziela.

Oznacza to, że stosuje się wykładnię językową, która jest punktem wyjścia interpretacji przepisów prawa. Dokonując wykładni językowej przepisów prawa należy brać pod uwagę znaczenie słów w ustawie w rozumieniu powszechnie przyjętym języku polskim chyba, że ustawodawca nada tych słowom treść odmienną od języka potocznego poprzez określenie definicji "szkoła wyższa".

Z podstawowych słowników języka polskiego wynika, że słowo " szkoła wyższa" jest rozumiane jako uczelnia kształcąca studentów na pracowników naukowych oraz najwyżej kwalifikowanych pracowników w poszczególnych zawodach.

Skarżąca A. B. urodzona [...].1984 r. jest słuchaczką trzeciego semestru podyplomowych studiów logopedii i pragmatyki komunikacyjnej przy Wydziale Nauk Pedagogicznych Akademii [...] im. [...] w W., które to studia trwają 4 semestry od 29.09.2007 do 30.09.2009 r.

Akademia [...] im. [...] w W. jest uczelnią publiczną, działającą na podstawie ustawy z dnia 27.07.2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz Statutu.

Ustawą z dnia 7.06.2000 r. /Dz. U. nr 60, poz. 694/ nadano jej nazwę Akademii [...] im. [...].

W ramach zadań statutowych prowadzi studia wyższe I i II stopnia, jednolite studia magisterskie, studia doktoranckie oraz studia podyplomowe.

Zatem niewątpliwie studia podyplomowe podnoszą kwalifikacje zawodowe i ich kontynuowanie w ocenie Sądu po ukończeniu studiów II stopnia, czy też jednolitych studiów magisterskich, przy spełnieniu pozostałych wymogów określonych w art. 9 ust. 1 i 2 daje podstawę do przyznania świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 10 ust. 2 wymienionej ustawy z dnia 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Akta sprawy wskazują, że skarżąca A. B. w okresie żądanym do przyznania jej świadczenia, tj. od 1.10.2008 r. do 31.10.2009 r. kontynuowała naukę na wymienionej uczelni, nie ukończyła 25 roku życia, oraz nie przekroczyła granicy wymaganego dochodu, a zatem spełnia warunki określone w art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy uprawnionym do alimentów, przy jednoczesnym sprawdzeniu przez organ, że nie zachodzą przeszkody określone w art. 10 ust. 2 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali powyższą okoliczność, stanowiącą przeszkodę do otrzymania powyższego zasiłku /art. 10 ust. 2/ i przy ustaleniu, że nie zachodzą powyższe przesłanki przyzna skarżącej żądane świadczenie za okres od 1.10.2008 r. do 31.10.2009 r.

Biorąc powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w sentencji wyroku po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.