Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014 r. nr [...], umarzająca postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 16 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni licząc o dnia jego doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 17 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 26 akt sądowych).
W dniu 28 marca 2015 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym do Sądu wypełniony formularz "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", mający zastosowanie na gruncie postępowania cywilnego.
W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z 27 kwietnia 2015 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od tego zarządzenia skarżący złożył sprzeciw, podnosząc, że jest dużą dolegliwością pozostawienie wniosku bez rozpoznania tylko dlatego, że oświadczenie złożył na druku innym niż PPF. Wyjaśnił, że złożenie nieprawidłowego wniosku wynikało z omyłki, a nie było to celowe działanie. Skarżący załączył do sprzeciwu wniosek o prawo pomocy na druku PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Z treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wynika, że wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o prawo pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Nie budzi wątpliwości, że nadesłany przez skarżącego formularz "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", ma zastosowanie tylko na gruncie postępowania przed sądami powszechnymi, dlatego WSA nie może rozpoznawać ww. formularza.
Podkreślenia wymaga, że złożenie przez J. S. na etapie sprzeciwu wniosku na urzędowym formularzu PPF, nie zmienia faktu, że skarżący w terminie 7 dniowym liczonym od doręczenia wezwania Sądu – nie przedłożył wymaganego przed sądami administracyjnymi formularza o prawo pomocy.
Nie wykonanie przez skarżącego w zakreślonym terminie ww. zarządzenia, obliguje Sąd do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a.