Uzasadnienie
IISA/Rz 251/05
Skarżąca A. P. wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargą zwróciła się o zbadanie legalności dotychczasowego postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie Nr [...].
Z akt tej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 20 września 2004 r. o wskazanym wyżej numerze Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na ułożeniu chodnika z płytek betonowych oraz nałożył na Gminę S. obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie oznaczonych dokumentów (postanowienie to zawierało pouczenie, iż jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie). W wyniku załatwienia skargi A. P. z dnia 5 października 2004 r.w której kwestionowała ona to postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] stwierdził, iż nie narusza ono obowiązujących przepisów i wyjaśnił, że brak jest podstaw do jego oceny w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Następnie w przesłanej do WSA w Rzeszowie odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż na pismo z dnia 9 grudnia 2004 r. skarga nie przysługiwała nadto zwrócił uwagę że została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Po myśli art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Obowiązkiem skarżącego wynikającym z art. 57§ 1 P.p.s.a. jest wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu i czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z uwagi na okoliczność, że skarga nie wskazywała tych informacji a jednocześnie wskazywała, jako przedmiot zaskarżenia postępowanie organu administracji w określonej sprawie, co w świetle unormowań przytoczonego art. 3 §2 i 3 P.p.s.a nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, skarżąca została wezwana do wskazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania daty i numeru zaskarżonego rozstrzygnięcia, aktu lub czynności oraz organu, który go wydał. Wezwanie to zostało jej doręczone w dniu 7 lutego 2005 r. i mimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.
Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania i nie dokonała oznaczonych w nim czynności, to złożona przez nią skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu.
Z tej też przyczyny Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.