Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. i J. M. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].01.2010 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu na skarżących obowiązku doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Na mocy decyzji z [...].08.2008 r. znak [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako PINB) nakazał A. i J. M. wykonanie w terminie do 30.11.2008 r. robót budowlanych w budynku mieszkalno – usługowym usytuowanym na działce 65/4 położonej w D. mających na celu doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego określonych w ekspertyzie technicznej sporządzonej w czerwcu 2008 r. przez T. P. Ekspertyza ta stanowiła załącznik do decyzji PINB z [...].08.2008 r., znak [...].
Po przeprowadzeniu w dniu 23.10.2009 r. kontroli wymienionego wyżej budynku PINB postanowieniem z [...].10.2009 r. nr [...], nakazał A. i J. M., wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych przy budynku mieszkaniowo – usługowym usytuowanym na działce nr 65/4 w D. Natomiast decyzją z [...].12.2009 r. nr [...], wymieniony wyżej organ skierował do inwestorów obowiązek zamurowania trzech otworów okiennych na poziomie piętra i dwóch otworów okiennych na poziomie parteru budynku w ścianie zewnętrznej usytuowanej w granicy działek nr 65/4 i 65/2 w D. w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu tej decyzji powołano się na wyniki kontroli robót budowlanych wykonywanych przy budynku mieszkalno – usługowym usytuowanym na działce nr 65/4 w D. Na tej podstawie stwierdzono niezgodność robót budowlanych polegających na wykonaniu otworów okiennych w ścianie z treścią § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.; zwane dalej r.w.t.b.). W osnowie decyzji termin wykonania obowiązku określono na 30.04.2010 r.
W odwołaniu od decyzji PINB A. i J. M. wyjaśnili, iż przedmiotowy budynek jest aktualnie remontowany a nie budowany. Powołane przez organ nadzoru budowlanego rozporządzenie nie może mieć zastosowania do budynku, którego wiek przekracza 100 lat.
Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB). Wymieniony organ w decyzji z [...].01.2010 r., nr [...], zakwalifikował prowadzone przez odwołujących się roboty budowlane do odbudowy budynku. Do robót prowadzonych przy budynku winny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Budynek jest bezpośrednio usytuowany przy granicy działki 65/2 w D. Dlatego też powinien mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Roboty budowlane wykonywane przez odwołujących się na podstawie decyzji z [...].08.2008 r., znak [...] zobowiązującej do usunięcia nieprawidłowości i nieodpowiedniego stanu technicznego powinny być prowadzone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Zdaniem organu odwoławczego istnieje możliwość doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem poprzez nałożenie na inwestorów obowiązku zamurowania wykonanych otworów okiennych.
Decyzja WINB została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) przez A. i J. M. Strony skarżące podniosły, iż PINB w decyzji z [...].08.2008 r. znak [...] dopuścił ewentualność wykonania generalnego remontu kamienicy. Strony miały więc prawo przeprowadzić taki remont. Decyzje nakazujące zamurowanie trzech otworów okiennych są sprzeczne z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji PINB z [...].08.2008 r., znak [...]. W przekonaniu stron przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie miały zastosowania w sprawie i stąd decyzje nakładające obowiązek zamurowania okien naruszają prawo materialne. Zażądano uchylenia tych aktów i zasądzenia kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę, WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w treści zaskarżonych rozstrzygnięć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.
W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga A. M. oraz J. M. nie może zostać uwzględniona gdyż zaskarżone decyzje organów nadzoru budowlanego nie naruszają prawa.
W sprawie stanowiącej przedmiot rozpoznania, organy nadzoru budowlanego zastosowały przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.; zwana dalej P.b.). Powyższy przepis brzmi następująco: przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 P.b., właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Artykuł 50 ust. 1 P.b. ma zostawanie do okoliczności budowlanych nie objętych dyspozycją art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 P.b. W istocie treść art. 50 ustawodawca objął dwie różne od siebie hipotezy. Pierwsza z nich polega na samowolnym realizowaniu robót budowlanych niebędących budową, ale wymagających do ich wykonywania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, natomiast druga, uregulowaną w art. 50 ust. 1 pkt 2-4, tj. wszystkie roboty budowlane wykonywane w sposób wskazany w tych punktach.
Jedną z przesłanek legalizujących ustalenie skutków prawnych powyższych przepisów było postanowienie PINB z [...].10.2009 r., znak [...] o wstrzymaniu wykonania prowadzenia robót budowlanych przy budynku mieszkalno – usługowym na działce 65/4 w D. Postanowienie to w chwili wydawania zaskarżonych decyzji było rozstrzygnięciem ostatecznym, co umożliwiało odniesienie dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. do sytuacji faktycznej, której uczestnikami są strony skarżące.
Orzekające w sprawie organy miały pełne kompetencje do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. albowiem prowadzone przy budynku A. i J. M. roboty budowlane nie opowiadały regulacjom prawa budowlanego. Nie jest kwestionowany przez strony niniejszego postępowania fakt usytuowania budynku na granicy działki nr 65/4 i 65/2 w D. Wobec takiego położenia budynku należało zbadać czy jego ściany odpowiadają dyspozycjom § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.; zwane dalej r.w.t.b.). Powołany przepis stanowi wyraźnie, iż budynek położony w granicy działki powinien być wyposażony od strony sąsiedniej działki w ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Klasę odporności ogniowej ściany oddzielenia określa § 232 ust. 4 i 5 r.w.t.b. W myśl tych regulacji klasa odporności ogniowej ściany oddzielenia budynku usytuowanego w granicy działek nie będzie zachowana jeżeli inwestor wykona w niej otwory okienne.
Wykonanie otworów okiennych w tego rodzaju ścianie stanowi istotne odstępstwo od przepisu techniczno – budowlanego, jakim jest niewątpliwie § 232 ust. 4 i 5 r.w.t.b. Unormowania tego rozporządzenia winny być stosowane wobec robót skarżących o czym decyduje § 1 i 2 r.w.t.b.
Niewątpliwie A. i J. M. w trakcie wykonywania robót budowlanych przy budynku mieszkalno – usługowym odstąpili od powołanych wyżej regulacji. Ten fakt potwierdziła kontrola przeprowadzona przez PINB w dniu 23.10.2009 r. Według protokołu z tej czynności, w ścianie wznoszonego budynku usytuowanej w granicy działek 65/4 i 65/2 wykonano trzy otwory okienne na poziomie piętra i na poziomie parteru. Wykonanie otworów okiennych w ścianie, która uległa zniszczeniu jest odbudową a nie remontem obiektu, jak twierdzą skarżący. Do odbudowy obiektów budowlanych stosuje się przepisy r.w.t.b. z mocy § 2 ust. 1 tego rozporządzenia. Dla konieczności kierowania się tymi regulacjami nie ma znaczenia wiek obiektu budowlanego.
Stwierdzenie, że w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego wykonano otwory okienne, nakazywało uznać prowadzoną przez skarżących odbudowę za niezgodną z przepisami techniczno – budowlanymi oraz z decyzją PINB z [...].08.2008 r., [...] nakazującą wykonać roboty budowlane zgodnie z załączoną do decyzji ekspertyzą techniczną. Doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisem § 272 ust. 3 r.w.t.b. jest możliwe poprzez zamurowanie tych otworów. To ustalenie nakazywało orzekającym organom nadzoru budowlanego na wydanie decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. W świetle tych ustaleń, zarówno WINB jak i PINB działały zgodnie z przepisami prawa materialnego.
Zawarty w skardze zarzut naruszenia przez orzekające w sprawie organy przepisów r.w.t.b. nie znajduje żadnego uzasadnienia. W szczególności, wykonanie przez skarżących robót budowlanych nie stanowiło realizacji decyzji PINB z [...].08.2008 r., znak [...]. Na mocy przywołanej decyzji nie zezwolono bowiem na istotne odstąpienie od jakichkolwiek przepisów techniczno – budowlanych w tym na odstąpienie od wymogów ochrony przeciwpożarowej wynikających z § 272 ust. 2 r.w.t.b. Zawarte w ekspertyzie zdanie o ewentualności przeprowadzenia generalnego remontu obiektu dotyczyło bowiem możliwości przeprowadzenia takich robót budowlanych, które spełniałyby zalecenia obwiązujących w chwili wydawania decyzji przepisów techniczno – budowlanych w zakresie budowy i sytuowania budynków. Wyprowadzanie z treści tej decyzji wniosków proponowanych przez skarżących stanowiłoby przejaw tzw. "nadinterpretacji" przepisów obowiązującego prawa.
Ponieważ zarzuty skargi nie znalazły potwierdzenia, zaś Sąd pierwszej instancji nie doszukał się naruszeń prawa materialnego jak i procesowego skutkujących skasowaniem skarżonych decyzji, skargę A. i J. M. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania nie orzekano na uwagi na treść art. 200 p.p.s.a.