Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J.; i H. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarga nie została opłacona. Pismem z dnia 21 marca 2007 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie zwrócili się o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata. Po uzupełnieniu braków formalnych złożonego wniosku, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2007 r. odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nich zakresie. Postanowienie to doręczono skarżącym w dniu 14 maja 2007 r. (pierwsze awizo 26 kwietnia 2007 r., drugie awizo 7 maja).Wobec bezskutecznego upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, pismem z dnia 22 czerwca 2007 r. ponownie wezwano skarżących do uiszczenia wymaganego wpisu.
Wezwanie doręczono w dniu 13 lipca 2007 r. (pierwsze awizo w dniu 28 czerwca 2007 r., drugie awizo 6 lipca 2007 r.) lecz pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 20 lipca 2007 r., skarżący nie uzupełnili powyższego braku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uiścili wymaganego wpisu co zobowiązywało Sąd zgodnie z wyżej wymienionym przepisem do odrzucenia skargi.
Skarżący wprawdzie nie odebrali kierowanego do nich wezwania, jak też nie odebrali postanowienia o odmowie przyznania im prawa pomocy w zakresie przez nich wnioskowanym, lecz wobec ich nieobecności w miejscu zamieszkania i braku w aktach sprawy informacji o zmianie adresu, prawidłowo dokonano dwukrotnej awizacji przesyłek, po czym pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji działając przy tym na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.