Uzasadnienie
M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2009r. znak: [...], która w pkt 1 uwzględniła w całości skargę A. S.A. Oddział w T. na decyzję tego organu z dnia [...] września 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2008r. znak: [...], która zatwierdzała projekt budowlany i udzielała M. W. i M. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wg projektu gotowego "[...]" z wewnętrznymi instalacjami na działce nr [...] w Ś. W pkt 2 skarżonej decyzji Wojewoda uchylił własne rozstrzygnięcie z dnia [...] września 2008r. oraz poprzedzające go rozstrzygnięcie Starosty z dnia [...] lutego 2008r., natomiast w pkt 3 odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. W. i M. W. pozwolenia na budowę wskazanego wyżej budynku mieszkalnego na działce [...] w Ś. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie.
W dniu 30 czerwca 2009r. pełnomocnik skarżącego złożył w tut. Sądzie pismo, w którym zawarł oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi.
Postępowanie w tej sprawie podjęte zostało postanowieniem z dnia 2 lipca 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, zaś oświadczenie w tym przedmiocie wiąże co do zasady Sąd. Tylko w sytuacji, gdy oświadczenie takie zmierza do obejścia prawa bądź też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.
Odnosząc powyższe regulacje prawne do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarga M. W. nie może zostać merytorycznie rozpoznana. Została bowiem cofnięta. Jednocześnie brak jest występowania negatywnych przesłanek skuteczności tego oświadczenia.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 lit a i § 2 P.p.s.a.