Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 marca 2011 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], przyznając nim także adw. L. S. - ustanowionemu dla skarżącej w ramach prawa pomocy - wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 312,20 zł.
Skarga kasacyjna wniesiona w imieniu skarżącej od tego wyroku przez adw. L. S. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1601/11. Odnosząc się do zawartego w niej wniosku pełnomocnika o zasądzenie według norm przepisanych kosztów zastępstwa adwokackiego, NSA w uzasadnieniu swojego wyroku wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny, w związku z czym powinien on także złożyć temu sądowi oświadczenie o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).
W dniu 13 marca 2013 r. w siedzibie WSA w Rzeszowie pełnomocnik E. S. przedłożył wniosek o przyznanie mu wg norm przepisanych kosztów udzielonej jej z urzędu a nie opłaconej w całości lub w części pomocy prawnej, związanej ze sporządzeniem skargi kasacyjnej oraz udział w posiedzeniu przed NSA w Warszawie w sprawie II OSK 1601/11.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zasady te reguluje w/w rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (...), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 75 % tej stawki (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia).
Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika (pozostający w związku z reprezentowaniem skarżącej w postępowaniu I-instancyjnym), charakter sprawy i stopień jej skomplikowania przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu kasacyjnym kwotę 216 zł. (120 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 49,68 zł. W oparciu o wskazane kryteria uznano, że kwota ta jest adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności.
Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.