Uzasadnienie
Postanowieniem [...] grudnia 2010r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania A. N. od decyzji Burmistrza K. z dnia [...] października 2010r., nr [...] ustalającej dla spółki A lokalizację inwestycji celu publicznego pod nazwą: "stacja bazowa telefonii komórkowej [...], na terenie obejmującym część działki nr ewid. 2997/1, położonym w miejscowości W., gmina K., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W ustawowym terminie skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył A. N., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji Burmistrza K. z dnia [...] października 2010r. ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i powstania nieodwracanych skutków działań podjętych na jej podstawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168).
W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza K. z dnia [...] października 2010r., nr [...] nie został w żaden sposób uzasadniony, nie został także poparty żadnymi argumentami. Skarżący stwierdzając, że podjęte na jej podstawie działania mogą stwarzać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie wskazał na czym miałoby polegać owo niebezpieczeństwo i jaką szkodę może ponieść. Podobnie samo stwierdzenie, że podjęte na podstawie decyzji działania mogą prowadzić do powstania nieodwracalnych skutków, nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia jakie nieodwracalne skutki może wywołać wykonanie decyzji.
Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został przez skarżącego uzasadniony, Sąd pozbawiony został możliwości jego oceny.
Na marginesie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonalności decyzji dotyczy wyłącznie aktów i czynności, które podlegają wykonaniu. Decyzja ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które nie wymaga podjęcia czynności wykonawczych, a zatem nie można orzec o jej wstrzymaniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.