Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia [...] Sp. k. z siedzibą w [....] (skarżący) kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Odpis powyższej decyzji został wysłany pełnomocnikowi skarżącego na podany adres do doręczeń. Wobec nieodebrania przesyłki, została ona w dniu 10 grudnia 2020 r. złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono pełnomocnika skarżącego w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. Pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę z placówki pocztowej w dniu 28 grudnia 2020 r.
W dniu 26 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 144 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa organ podatkowy doręcza pisma:
- 1) za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, lub
- 2) za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
Jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie (art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej).
W przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń (art. 149 Ordynacji podatkowej).
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę (art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 Ordynacji podatkowej). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej).
W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została w dniu 10 grudnia 2020 r. złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono pełnomocnika skarżącego w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. Powtórne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 18 grudnia 2020 r. Oznacza to, że termin do jej odbioru upływał z końcem dnia 24 grudnia 2020 r. (czwartek). Sąd wyjaśnia w tym miejscu, że zgodnie z ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 90 ze zm.), dzień 24 grudnia nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.
Pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę z placówki pocztowej w dniu 28 grudnia 2020 r., jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na datę jej doręczenia. Dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji prawidłowo złożonej w placówce pocztowej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania jej w tej placówce adresatowi (zob. przykładowo postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 562/19).
Wobec powyższego termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] doręczonej skutecznie w dniu 24 grudnia 2020 r., upływał z końcem dnia 25 stycznia 2021 r. Sąd wyjaśnia przy tym, że wprawdzie ostatni dzień terminu przypadał w dniu 23 stycznia 2021 r. (sobota), jednakże zgodnie art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był więc 25 stycznia 2021 r. (poniedziałek).
Pełnomocnik skarżącego nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 26 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.