Uzasadnienie
W. B., E. A. i M. A. oraz B. Ż. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrębne skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie.
Wobec braków skargi W. B., został on wezwany do ich uzupełnienia poprzez uiszczenie kwoty 100 zł tytułem uzupełniającego wpisu w sprawie oraz do przedłożenia czterech odpisów złożonej skargi, z jednoczesnym wskazaniem terminu siedmiu dni na dokonanie powyższych czynności oraz pouczeniem, iż niewykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie powyższe doręczone zostało wyżej wymienionemu dnia 26 marca 2013 r. (do rąk dorosłego domownika), na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
Dnia 2 kwietnia 2013 r. W. B. uiścił 100 zł tytułem wpisu w sprawie, natomiast nie przedłożył żądanych odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd uprawniony jest do merytorycznego rozpoznania skargi, jeśli wszystkie przewidziane prawem warunki jej dopuszczalności zostały spełnione. Jednym z takich wymogów jest konieczność zachowania przy składaniu skargi trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, co wynika z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a.". Konsekwencją braku dotrzymania tego terminu jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, kwestionowana decyzja SKO z dnia [...] grudnia 2012 r. doręczona została W. T. – pełnomocnikowi E. A. i M. A. w postępowaniu administracyjnym dnia 15 stycznia 2013 r., natomiast skarga wyżej wymienionych nadana została w urzędzie pocztowym w R. w dniu 15 lutego 2013 r., a zatem z jednodniowym opóźnieniem. Trzydziestodniowy termin do jej złożenia upłynął bowiem bezskutecznie z dniem 14 lutego 2013 r.
Wskazana wyżej decyzja Kolegium doręczona została z kolei pełnomocnikowi B. Ż. oraz J. B. dnia 14 stycznia 2013 r., zaś skargę nadano w Urzędzie Pocztowym [...] w R. dnia 14 lutego 2013 r., podczas gdy termin do zaskarżenia powyższego rozstrzygnięcia upłynął bezskutecznie względem wyżej wymienionych z dniem 13 lutego 2013 r.
Mając powyższe na uwadze należało odrzucić odrębne skargi wniesione przez E. A. i M. A. oraz B. Ż. i J. B. jako spóźnione, działając w tym zakresie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do skargi W. B. należy podnieść, że - co już wyżej zaznaczono - dotknięta była ona brakiem w postaci nieprzedłożenia stosownej ilości jej odpisów, jak też została jedynie częściowo opłacona. Dlatego też wyżej wymieniony skarżący wezwany został do usunięcia tychże braków przez złożenie czterech egzemplarzy odpisów jego skargi i uiszczenie kwoty uzupełniającego wpisu w wysokości 100 zł, z pouczeniem o skutkach prawnych niewykonania takiego wezwania. Pomimo tego, W. B. w ostatnim dniu wskazanego mu ustawowego siedmiodniowego terminu uiścił wprawdzie brakującą kwotę wpisu, jednak nie nadesłał żądanej ilości odpisów skargi.
Powyższe stanowi podstawę do odrzucenia jego skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a. Ten ostatni przepis zawiera wymóg dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania.
W tym miejscu Sąd wskazuje, że skarga E. A. i M. A. podpisana została przez W. T., który był pełnomocnikiem wyżej wymienionych w postępowaniu administracyjnym. Na wezwanie Sądu W. T. nie wskazał, czy mieści się w grupie osób, którzy w myśl art. 35 § 1 P.p.s.a. mogą reprezentować strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Sąd nie wzywał w takiej sytuacji E. A. i M. A. do podpisania złożonej przez nich skargi wobec faktu jej spóźnionego wniesienia, co kwalifikowało ją do odrzucenia.
Z podanych wyżej przyczyn Sąd odrzucił skargi W. B., E. A., M. A., B. Ż. oraz J. B., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, pkt 3 i § 3 w zw. z art. 53 § 1, art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.