Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 2 marca 2017 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skarg poprzez uiszczenie wpisu od skarg, nadesłanie odpisu skargi oraz podpisanie skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg.
W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 7 marca 2017 A.S. zawarł wniosek o cofnięciu skargi z powodu zawarcia ugody na udostępnienie nieruchomości. Wniosek skarżącego poparła H.S. w piśmie z dnia 15 marca 2017 r. zawierając w nim oświadczenie, że pismo z dnia 7 marca 2017 r. zostało skierowane do Sądu również w jej imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Nie ulega wątpliwości, że w świetle pism procesowych z dnia 7 i 15 marca 2017 r. wolą skarżycach jest zakończenie zainicjowanego ich skargami postępowania sądowego. Niemniej merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego w myśl art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. W przypadku gdy skarga jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a brakiem takim jest niewątpliwie nieuiszczenie wymaganego wpisu, nadesłanie odpisu skargi oraz jej niepodpisanie, Sąd odrzuca skargę w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków skarg doręczono skarżącym w dniu 7 marca 2017 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 14 marca 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnili wykazanych braków, co uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 Ppsa.