Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt. II SA/Rz 267/10 odrzucił skargę M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do orzekania o nałożeniu obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Skarżącemu doręczono odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem w dniu 28 czerwca 2010 r. (k. 63 akt sądowych) z pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez uprawnionego pełnomocnika (w tej sprawie przez adwokata lub radcę prawnego).
M. B. w dniu 13 lipca 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym G. [...]) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo, które ze względu na jego treść, Sąd uznał za skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego artykułu, podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są adwokaci lub radcowie prawni (przez pojęcie sporządzenia skargi należy rozumieć jej napisanie i podpisanie przez podmiot uprawniony). Przepis ten wyłącza zatem możliwość sporządzenia takiej skargi przez stronę nie spełniającą tych wymagań. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika stanowi gwarancję odpowiedniego jej poziomu merytorycznego, wskazania właściwych podstaw kasacyjnych (art. 174 P.p.s.a.) i zachowania wymagań formalnych, szczegółowo określonych w art. 176 P.p.s.a. Należy podkreślić, że o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia z dnia 16 czerwca 2010 r.
Z tych względów skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego będącego osobą nieuprawnioną nie wywiera żadnych skutków prawnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.