Uzasadnienie
W dniu 25 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga B. G. na postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego tj. na nienależyte wykonywanie zadań, naruszenie jej interesów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie o znaku: [...] dotyczącej robót budowlanych związanych z wybudowaniem drogi dojazdowej oraz drenażu na działkach nr ewid. 89/4 i 89/1 położonych w miejscowości P. W obszernym uzasadnieniu skarżąca opisała przebieg dotychczasowego postępowania.
Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 270/13 B. G. została wezwana o sprecyzowanie czy wniesione pismo z dnia 22 lutego 2013 r. stanowi skargę na postępowanie organu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – Dział VIII "Skargi i wnioski" (Dz.U. z 2013 r., poz. 267); skargę na bezczynność organu stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - określanej dalej jako P.p.s.a.), skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ stosownie do treści art. 30 § 2 pkt 8 zd. 2 P.p.s.a.
W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 10 kwietnia 2013 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca wniosła pismo w którym oświadczyła, że na podstawie art. 60 P.p.s.a. cofa swą skargę z dnia 22 lutego 2013 r. z uwagi na "dalszy bieg postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego". Jednocześnie zawnioskowała o "analizę pod kątem zdania 2 art. 60 P.p.s.a.", wobec tego, że cofnięcie skargi jest spowodowane "obecnym tokiem postępowania przed PINB".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Postępowanie przed Sądem inicjuje natomiast skarga złożona przez uprawniony podmiot.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Kwestię tę reguluje art. 60 P.p.s.a., stanowiący, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 6 kwietnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 9 kwietnia 2013 r.) cofnęła skargę.
Dokonując kontroli czy cofnięcie jest dopuszczalne, czy nie zmierza ono do obejścia prawa lub też czy spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd uznał, że ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi nie zachodzą. Brak jest również okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest skuteczne, a w takiej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. koniecznym stało się umorzenie postępowania sądowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.