Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2013 r.
Nr [...], orzekającą o odmowie wymeldowania M. i I. G. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego położonego w L., przy ul. U. [...].
Decyzja Wojewody wraz z pouczeniem o prawie jej zaskarżenia – za pośrednictwem tegoż organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, została doręczona K. G. pod adresem zamieszkania, tj. L., ul. U. [...], 3 stycznia 2014 r. Jednocześnie skierowano ją na podany przez niego na etapie postępowania przed organem I instancji (wynikający z remontu lokalu przy ul. U.) adres do korespondencji, tj. L., ul. S. [...]; pod tym adresem przesyłka mimo dwukrotnego awizowania nie została podjęta i w 15 dniu od pierwszego awizo, tj. 18 stycznia 2014 r. została zwrócona do organu.
Pismo zawierające skargę zostało nadane przez K. G. jako przesyłka polecona w urzędzie pocztowym 3 lutego 2014 r. bezpośrednio na adres WSA w Rzeszowie, który w dniu wpływu, tj. 4 lutego 2014 r. przekazał ją do Wojewody [...], jako wniesioną z naruszeniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga K. G. podlega odrzuceniu.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.), za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.).
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Organ przekazujący skargę organowi właściwemu powinien działać w tej materii niezwłocznie, mając na uwadze upływ terminu do wniesienia skargi oraz konstytucyjne prawo strony do sądu (postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody [...], zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została prawidłowo doręczona K. G. 3 stycznia 2014 r. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem 2 lutego 2014 r., jednak z uwagi na fakt, że był to dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela), na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a., uległ on przesunięciu na dzień następny, tj. 3 lutego 2014 r. Skarga co prawda została nadana w tym dniu w urzędzie pocztowym, jednak nie na adres Wojewody, lecz Sądu, do którego wpłynęła w dniu następnym (a więc już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia).
Tym samym jej przekazanie Wojewodzie, mimo że bezzwłoczne, miało miejsce także po tym terminie, a dzień w którym to nastąpiło (4 lutego 2014 r.) należało uznać za datę wniesienia skargi. Stosownie do powyższego skutkuje to uznaniem jej wniesienia z uchybieniem przewidzianego do tego terminu.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia /bez znaczenia pozostaje kwestia długości okresu opóźnienia, liczy się sam jego fakt/. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu).
Na marginesie należy odnieść się do kwestii prawidłowości "podwójnego" doręczania skarżącemu decyzji Wojewody. W tym zakresie brak było podstaw do wysyłania jej dodatkowo na adres L., ul. S. [...]. Jak wynikało z pism skarżącego z dnia 16 września i 21 października 2013 r. /tom II, k. 35 i 40 akt administracyjnych/, kierowanie tam korespondencji związane było z remontem lokalu przy ul. U. [...], którego planowane zakończenie miało nastąpić ok. połowy listopada 2013 r. Odwołanie K. G. od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] października 2013 r. wniesione 28 listopada 2013 r. /data nadania w urzędzie pocztowym/ oznaczone było adresem L., ul. U. [...] i wyłącznie pod ten adres – z braku innych jego wskazań – powinna być kierowana wysyłana do niego korespondencja. Pod tym adresem została mu 3 stycznia 2014 r. skutecznie doręczona decyzja Wojewody i tylko z tym faktem można wiązać dalsze związane z tym następstwa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie wskazanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.