Uzasadnienie
IISA/Rz 278/10
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 lipca 2009r. B.R. i J.R. oświadczyli, że cofają swoją skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów. W uzasadnieniu wniosku podali, że ich brat Z. przez okres 5 lat próbował udowodnić wagę takich dokumentów jak akt własności i księgi wieczyste i nie udało mu się tego zrobić za życia. Podali, że zostali pokrzywdzeni przez geodezję, bo jednym cięciem geodety stracili około 0,30 ha gruntu. Wskazali, że po uporządkowaniu sprawy spadkowej prawdopodobnie wystąpią na drogę postępowania cywilnego.
Pismem z dnia 24 marca 2010r. Sąd wezwał następców prawnych Z.R. o wskazanie czy popierają skargę. Zakreślono 7 dniowy termin na udzielenie odpowiedzi z zastrzeżeniem, że brak odpowiedzi zostanie potraktowany jako zgoda na cofnięcie skargi. Wezwania te zostały prawidłowo doręczone i pomimo upływu zakreślonego terminu nie udzielono na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a., sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, które mogłyby uzasadniać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.