Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. N. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dn. [...].12.2004r. Nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta [...] z dn. [...].12.2003r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki Nr 1/10 w obr. [...] w P. przy ul.P. pod budowę pawilonu handlowo-usługowego branży gastronomicznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla "K. S. działającego w imieniu s.c. "A." N. B. i S-ka" oraz przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia".
Skargę na powyższą decyzję wniósł B. N. zarzucając rażące naruszenie prawa i wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SKO. Skarżący wywodzi, że kolegium rozpoznało odwołanie złożone po upływie terminu do jego wniesienia, który upływał w dn.1.03.2003r., zaś odwołanie wniesiono dzień później. Do skargi B. N. dołączył potwierdzone za zgodność zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji organu I instancji, z którego ma wynikać, że decyzję doręczono odwołującej się –Spółdzielni "G." w dn.16.02.2004r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) wniosło o jej oddalenie. Strona przeciwna wywodzi, że z "poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych" wynikać ma, iż "G." otrzymała decyzję organu I instancji w dn.17.02.2004r. powołując się na zwrotne poświadczenie odbioru zalegające w aktach sprawy. Wnosząc odwołanie listem poleconym w dn.2.03.2004r. spółdzielnia zachować miała termin do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutu skarżącego wskazano także, iż w przypadku wniesienia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu organ odwoławczy nie może pozostawić go bez rozpatrzenia, a jest zobowiązany stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest oczywiście uzasadniona. Wbrew twierdzeniem SKO w aktach administracyjnych zalega zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Prezydenta Miasta [...] z dn. [...].12.2003r. Nr [...] ustalającej wzizt, z którego wynika iż została doręczona "G." w dn.16.02.2004r. Z tej przyczyny nadanie listem poleconym w dn.2.03.2004r. oznacza, że "G." wniosła odwołanie z uchybieniem terminu. Rzeczą organu odwoławczego w pierwszej fazie badania odwołania jest ustalenie, czy odwołanie spełnia wymogi formalne, a więc czy jest wniesione m.in. w terminie ustawowym. Termin ten wynosi 14 dni licząc od dnia doręczenia decyzji organu I instancji (art.129 § 2 ustawy z dn.14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego, tekst jednol. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.), upływał zatem w dn.1.03.2004r. Dzień ten był ostatnim dniem do wniesienia odwołania i nie był to dzień ustawowo wolny od pracy.
Wniesienie odwołania za pomocą poczty dzień później oznacza, że odwołująca się spółdzielnia dopuściła się uchybienia terminu, a SKO rozpoznało de facto odwołanie od decyzji ostatecznej. Tym samym organ rażąco naruszył dyspozycję art.16 § 1 k.p.a. (stanowiącego m.in., że decyzje od których nie przysługuje odwołanie są ostateczne) oraz art.134 k.p.a. w zw. z art.129 § 2 k.p.a. (obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w związku z omieszkaniem terminu 14 dni na wniesienie odwołania) rozpoznając merytorycznie odwołanie spóźnione, wobec którego strona odwołująca się nie wniosła prośby o przywrócenie terminu. Wbrew twierdzeniom strony przeciwnej z akt sprawy nie wynika, by "G." odebrała decyzję organu I instancji w dn.17.02.2004r., przeciwnie data ta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest wpisana przez osobę, która posłużyła się pieczęcią spółdzielni i wyraźnie określona jest na dzień "16.02.2004r.".
Ustalenie, iż doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia, po myśli art.145 § 1 pkt 2 Ppsa, stwierdzenie nieważności decyzji SKO. Oczywistość rażącego naruszenia prawa naruszenia, o jakim mowa w art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. uzasadniała rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Z tej przyczyny, działając na podstawie art.210 § 2 Ppsa w zw. z art.200 Ppsa sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia dyspozycja art.152 Ppsa.