Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2019 r. wezwano J.T. (dalej: Skarżący) do uzupełnienia braku formalnego złożonej przez niego skargi na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] poprzez jej podpisanie, ponieważ skarga ta została opatrzona jedynie wydrukowanym komputerowo imieniem i nazwiskiem Skarżącego. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 20 marca 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 100 zł, pouczając jednocześnie, że termin na dokonanie tej czynności wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, a konsekwencją jego niedochowania będzie odrzucenie skargi.
Wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 25 marca 2019 r. W dniu 12 kwietnia 2019 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Skarżącego, nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 9 kwietnia 2019 r., przy którym załączył podpisany egzemplarz skargi oraz wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
Ponadto zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym podpis ten powinien być własnoręczny, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w § 4 ostatniego z w/w powołanych przepisów. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 368/11).
W świetle powyższego za własnoręczny podpis nie można było uznać wydrukowanego imienia i nazwiska Skarżącego, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Z tych też przyczyn Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem wystąpienia skutków opisanych w art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków skargi zostały doręczone Skarżącemu w dniu 25 marca 2019 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 1 kwietnia 2019 r. Skarżący odpowiedział co prawda na wezwanie Sądu, przesyłając podpisany egzemplarz skargi oraz wnosząc o zwolnienie go z obowiązku uiszczania wpisu od skargi, jednak uczynił to po upływie wskazanego wyżej terminu.
W świetle powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.