Uzasadnienie
W dniu 24 sierpnia 2016 r. przed tutejszym Sądem zapadł wyrok oddalający skargę Spółki na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. Pełnomocnik strony skarżącej został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy.
Termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upłynął bezskutecznie w dniu 31 sierpnia 2016 r. W dniu 8 września 2016 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia wniosku, ze względu na brak kontaktu z Prezesem Zarządu Spółki, który znajdował się na wyjeździe wakacyjnym- z informacją Kancelaria bez zgody Prezesa nie podejmuje żadnych działań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek jest bezzasadny.
W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku uiszczenie wpisu od skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Termin do złożenia wniosku w niniejszej sprawie upłynął w dniu 31 sierpnia 2016 r. i niewątpliwie wywołuje negatywne skutki procesowe dla skarżącego.
Zgodnie z cytowanym wcześniej przepisem art. 86 § 1 P.p.s.a. warunkiem sine qua non pozytywnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu.
Pełnomocnik strony skarżącej wniosek motywuje niemożliwością skontaktowania się z Prezesem Spółki, z którym uzgadnia wszystkie czynności.
Jak powszechnie wiadomo celem ustanowienie pełnomocnictwa procesowego, jak w niniejszej sprawie, jest chęć powierzenia, z określonych względów, własnych spraw, innej osobie. Strona, która ustanowiła takiego pełnomocnika ma prawo oczekiwać, że powierzone mu zadania będzie wykonywał w poszanowaniu dobrze pojętego jej interesu, z drugiej strony Sąd ma prawo wnioskować, że kierowane do takiego pełnomocnika, legitymującego się należytym umocowaniem, wezwania odniosą skutek bezpośrednio dla strony.
Zgodnie z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być:
- 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi,
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw,
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Zgodnie z art. 40 P.p.s.a. zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36 P.p.s.a, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego.
W niniejszej sprawie pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania w sprawach toczących się nie tylko przed sądem administracyjnym.
Zgodnie art. 91 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego Dz.U. 2014r., poz. 101 ze zm.) pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do:
- 1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych, nie wyłączając powództwa wzajemnego, skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego ich wniesieniem, jako też wniesieniem interwencji głównej przeciwko mocodawcy;
- 2) wszelkich czynności dotyczących zabezpieczenia i egzekucji;
- 3) udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego adwokatowi lub radcy prawnemu;
- 4) zawarcia ugody, zrzeczenia się roszczenia albo uznania powództwa, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie;
- 5) odbioru kosztów procesu od strony przeciwnej.
W świetle powyższego należało przyjąć, że doręczenie pełnomocnikowi zawiadomienia o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok oddalający skargę i rozpoczęcie z tym dniem biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku odniosło skutek względem Skarżącego. Pełnomocnik zaś, był nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany ze względu na działanie w imieniu strony skarżącej do złożenia stosownego wniosku, jako czynności procesowej związanej ze sprawą. Po to ustanawia się pełnomocnika, by zarówno w czasie obecności, a tym bardziej nieobecności podejmował działania w dobrze pojętym interesie strony.
Powoływanie się przez fachowego pełnomocnika na brak możliwości skontaktowania z mocodawcą, w sytuacji gdy w aktach sądowych zalega dokument upoważniający go do dokonywania w imieniu strony skarżącej wszelkich czynności procesowych, nie może świadczyć o braku winy, wręcz przeciwnie w ocenie Sądu stanowi nieusprawiedliwioną chęć uchylenia się od skutków nieprawidłowo dokonanej czynności.
Z tych przyczyn Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.