Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 30 MW, tj. 7 turbin wiatrowych o mocy jednostkowej do 7 MW w miejscowości K., gmina [...] dla A Sp. z o.o. i jednocześnie przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ
I instancji.
Na powyższą decyzję A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako P.p.s.a.) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Ponadto stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Do pisma (w tym wypadku skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, który to wymóg formalny wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 i 19 marca 2014 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) oraz do nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca Spółka zastosowała się do wezwań i uzupełniła powyższe braki.
W dalszej kolejności zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] została, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 P.p.s.a., wezwana do podpisania skargi, według zasad reprezentacji wynikających z dołączonego do akt odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestr Przedsiębiorców. Sąd wskazał, że zamieszczona pod skargą firmowa pieczątka Spółki A Sp. z o.o. w [...] wraz z nieczytelnym podpisem (parafą), nie pozwala na identyfikację osoby podpisującej skargę a tym samym na zbadanie czy jest ona osobą uprawnioną do podpisania i złożenia skargi do WSA w Rzeszowie. W wezwaniu tym wskazano, że należy je wykonać w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie, zostało doręczone ze skutkiem prawnym stronie skarżącej i odebrane w dniu 6 maja 2014 r.
W otwartym terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. w dniu 12 maja 2014 r. (data nadanie pisma w placówce operatora pocztowego), do tut. Sądu wpłynęło pismo podpisane przez M. W., informujące że Pan Prezes Zarządu – K. K. do dnia 26 maja 2014 r. przebywa na bezpłatnym urlopie, w związku z koniecznością sprawowania opieki nad chorym ojcem, mieszkającym w K. (których przechodzi chemioterapię). Wskazano, że powyższe powoduje brak możliwości wywiązania się z uzupełnieniem dokumentów w zakreślonym terminie.
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 13 maja 2014 r. (wtorek). Mimo upływu zakreślonego terminu skarga nie została podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga pomimo wezwania nie zostanie podpisana Sąd, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zobligowany jest ją odrzucić. Ponadto zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera natomiast dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona skarżąca prawidłowo wezwana do podpisania skargi, nadesłania jej 6 odpisów oraz do uiszczenia uzupełniającego wpisu, w zakreślonym 7-dniowym terminie, nadesłała odpisy skargi i uzupełniła brakujący wpis sądowy, nie podpisała natomiast skargi.
Jak już wyżej wskazano zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno być podpisane przez nią, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym przyjmuje się, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiający identyfikację osoby podpisującego. Nie musi to być podpis czytelny, jednakże pozwalający na identyfikację osoby wnoszącej pismo i czyniący zadość zasadom reprezentowania podmiotu, ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. wyrok NSA z 23.06.2005 r., sygn. akt FSK 2640/04, LexPolonica nr 2127902; wyrok WSA w Opolu z 10.03.2010 r., sygn. akt I SA/Op 78/10, publ. baza orzeczeń: www.nsa.gov.p.). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy pod wniesioną to tut. Sądu skargą zamieszczona została firmowa pieczątka Spółki A Sp. z o.o. w B. wraz z nieczytelnym podpisem (parafą), która nie pozwalała na identyfikację osoby podpisującej skargę a tym samym na zbadanie czy osoba ta jest uprawnioną do podpisania i złożenia skargi do WSA w Rzeszowie.
Skarżąca A Sp. z o.o., mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakiego braku się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie dokonania tej czynności, nie podpisała skargi w wyznaczonym terminie.
Wyjaśnienia dodatkowo wymaga, że wskazywane w piśmie z dnia 8 maja 2014 r. okoliczności dotyczące niemożności wywiązania się w zakreślonym terminie z nałożonych przez Sąd obowiązków, mogłyby zostać wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu, w razie jego ewentualnego złożenia. W okolicznościach sprawy strona skarżąca takiego wniosku nie złożyła.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.